ફોર એસ વી -પ્રભાતનાં પુષ્પો

ગીત

જમુનાનાં જળ કદી ઓછાં ન થાય, એનું કારણ પૂછો તો કહું રાધાની આંખ !
તીરથ ને મંદિરો પડતાં મેલીને કદી જાત આ ઝુરાપાની નદિયુંમાં નાંખ.

રાધાનાં શમણાંના સાત રંગ રોળાયા
તંઈ જઈ રંગાયું એક મોરપીંછ,
હૈડું ફાડીને પ્રાણ ફૂંક્યા તંઈ સર્જાઈ
ક્હાનાની વાંસળી અધીર.
મોરલીની છાતીથી નીકળતા વેદનાના સૂર, સખી ! સાંખી શકે તો જરી સાંખ !
જમુનાનાં જળ કદી ઓછાં ન થાય, એનું કારણ પૂછો તો કહું રાધાની આંખ !

ગોધૂલિવેળાની ડમરીમાં ડૂબકી દઈ
આયખું ખૂંદે છે ખાલીખમ પાદર;
રાહનાં રૂંવાડાને ઢાંકવા પડે છે કમ
આ ચોર્યાસી લાખ તણી ચાદર.
છો ને ભવાટવિ ઊગી અડાબીડ પણ ધખધખતી ઝંખનાને વળશે ન ઝાંખ
જમુનાનાં જળ કદી ઓછાં ન થાય, એનું કારણ પૂછો તો કહું રાધાની આંખ !

         - ડૉ. વિવેક મનહર ટેલર

અન્ય રચનાઓ

ડૉ. વિવેક મનહર ટેલર – એવો પત્થર વિશ્વમાં મળશે નહીં

ડૉ. વિવેક મનહર ટેલર – છૂટ છે તને

ડૉ. વિવેક મનહર ટેલર – કુંવારી નદીની તરસ

ડૉ. વિવેક મનહર ટેલર – ગઝલ

ડૉ. વિવેક મનહર ટેલર – નહિ રૂઠું

ડૉ. વિવેક મનહર ટેલર – મને આ સફર મળે

ડૉ. વિવેક મનહર ટેલર – મળતી રહે

ડૉ. વિવેક મનહર ટેલર – રોજ

ડૉ. વિવેક મનહર ટેલર – શબ્દ

(Dr. Vivek Tailor – Jamuna na Jaal. Kavita / Geet in Gujarati. Literature and art site)

કોણે કીધું કે ગીત પોચાં ને ગળચટ્ટાં જોઈએ?
કોણે કીધું કે ગીત ઊર્મિથી લથબથતાં જોઈએ?

ખાલી લોટામાં મૂકી કાંકરી હલાવો ને ઊઠે રણકાર એય ગીત;
પાનીમાં ચૂભેલો કાંટો કાઢીને પછી ટશિયો ચૂમો તેય ગીત,
કોણે કીધું કે આ વેદના ને ખાલીપા ખરબચડાં રાખવા જોઈએ?

કોણે કીધું કે ગીત પોચાં ને ગળચટ્ટાં જોઈએ?
કોણે કીધું કે ગીત ઊર્મિથી લથબથતાં જોઈએ?

દોરે તેની ગાય જેવા શબ્દોને દોહી દોહી ચૂસે છે ગીતકારો ગીતને;
મારા જેવા ગોપાલક, થાય તો ઉડાડે, આંચળ પર ચોંટી બગાઈને,
કોણે કીધું કે આ વિયાયેલી વાણીનાં ખીરાની બળી બનવી જોઈએ?

કોણે કીધું કે ગીત પોચાં ને ગળચટ્ટાં જોઈએ?
કોણે કીધું કે ગીત ઊર્મિથી લથબથતાં જોઈએ?

૨-૧૨-૨૨૦૯
          – પંચમ શુકલ

અન્ય રચનાઓ

પંચમ શુક્લ – એ હોય છે

પંચમ શુક્લ – ખગ-વિવર્ણ-ખેવના

પંચમ શુક્લ – ચક્કર નરાતાર…

પંચમ શુક્લ – યુનિકોડ ઉદ્યોગ

પંચમ શુક્લ – સંવનન એક ઉખાણું

(Pancham Shukla – Kone kidhu ke geet. Kavita in Gujarati. Literature and art site)

ખળખળ વ્હેતા જળની વરચે ના સ્હેજેય ભીંજાવું? કહે પછી શું ગાવું?
ભીતર છળે સાત સમંદર ને પથ્થર થઇ જાવું? કહે પછી શું ગાવું?

આ ફૂલોના દેશ વચાળે ઓછું એમ જવાશે? આ મ્હેકનાં મોજાંઓમાં ઓછું એમ તરાશે?
પતંગિયાંનો વેશ હોય ને રંગે ના રંગાવું? કહે પછી શું ગાવું?

જીવનનું અણમોલ ગીત કંઇ ઓછું એમ ગૂંથાશે? ઝબકારા યે ફરી ફરી કંઇ ઓછા એમ જ થાશે?
મોતીનો અવતાર હોય ને ડરી ડરી વીંધાવું? કહે પછી શું ગાવું?

રહેરો દે પણ સ્મિત
વિના કંઇ ઓછું એમ જ ચાલે?

હોઠ હોય ને ગીત વિના કંઇ
ઓછું એમ જ ચાલે?

આંખ હોઇએ અને કહે તું સ્હેજે ના છલકાવું? કહે પછી શું ગાવું?

         - કૃષ્ણ દવે (Krushna Dave – Shu Gavu?. Kavita in Gujarati. Literature and art site)

માણસ જેવો માણસ ક્ષણમાં
ધુમાડો થઈ જાય એ કંઈ જેવીતેવી વાત નથી.

ઘરઘર રમતાં પળમાં કોઈ
પૂર્વજ થઈ પૂજાય એ કંઈ જેવીતેવી વાત નથી.

વીતી પળના પડછાયાને પકડી રાખે ફ્રેમ.
કાચનદીને પેલે કાંઠે કંકુ, કંકણ, પ્રેમ.

તારીખિયાને કોઈ પાને સૂરજ
અટકી જાય એ કંઈ જેવીતેવી વાત નથી.

હથેળીઓની વરચે એના ગુંજયા કરશે પડઘા,
હૂંફાળા એ સ્પર્શ ત્વચાથી શ્વાસ જાય કે અળગા.

ઘડી પહેલાં જે ઘર કહેવાતું
દીવાલો કહેવાય એ કંઈ જેવીતેવી વાત નથી.

સૂરજનો અજવાશ ગોખમાં દીવો થઈને થરકે.
સ્તબ્ધ ભેલી રેતશીશીમાં રેત હવે નહીં સરકે.

પાંપણ ઉપર દર્પણ જેમ જ
ઘટનાઓ તરડાય એ કંઈ જેવીતેવી વાત નથી.

         -સંદીપ ભાટિયા (Sandeep Bhatiya – Manas jevo manas. Kavita in Gujarati. Literature and art site)

એક સાક્ષરને એવી ટેવ, પુસ્તક એટલા પૂજે દેવ;
અક્ષરે અક્ષરે કરે વિચાર, વાક્યે વ્યાકરણનો વ્યાપાર;
લીટીઓ વાંચે ને લપ કરે, વેણ ચીપી ચીપી ઉચ્ચરે.

જ્ય્હાં ત્ય્હાં કય્હાંનાં કૌતક કરે; નોંધ લઈ ડાયરીઓ ભરે.
કવન કવે તે જ્યાંત્યાં લવે, જેમ ફાવે એમ ગોઠવે,
ગણે માત્રા ને અક્ષરમેળ, કરે પિંગલડિંગલના ખેલ.

સીધું પડે તો સુતર વહે, નહીંતર આડો મારગ લહે,
સુણે સભા ને દોડ્યો જાય, વણબોલાવ્યો ઊભો થાય.
લાંબી જીભે લબરકા કરે, વણસમજ્યો વિવેચન કરે.

સુણે સૌ તો ધૂણે શીશ, નહીંતર મનમાં રાખે રીસ.
પૂછે કોઈ કવિ સારો કોણ? વાતવાતમાં ઘાલે મોણ.
નાનાલાલ? નનૈયો ભણે, નરસિંહરાવને કૈં ના ગણે!

પ્રેમાનંદની કાઢે પોલ, દયારામ ભગતડા બોલ.
નરસિંહને લાઘવનો લોભ, ભોજામાં વિનયનો ક્ષોભ.
તુલસીદાસ? રજ નિજનું નથી, અખાની તો અવળી મતિ.

નર્મદનો તો વ્યસની તોર, દલપત તો ખુશામતખોર!
દુર્બળિયો કૌમુદીકાર, પાઠક ભટ્ટનો શો વિચાર?
મેઘાણી ચારણિયો ચોર, રાયચુરા તો દુહાખોર!

કવિનું બિરદ જાતે બકે, પોતે મોટો પોતા થકે.
સર અવસર સંમેલન ભરે, નિજની શ્લાઘા સૌમાં કરે!
તંત્રીની ખુશામત કરે, લેખ છપાતાં અધ્ધર ફરે.

બે પૈસા બાપાના રહ્યા, તે સઘળા પોસ્ટેજમાં ગયા!
બોલે બૈરી કપરા બોલ, આંકે કાણી કોડી મોલ.
સાક્ષરથી નિરક્ષર ભલા, ધંધો કરી ઢીબે રોટલા!

       – દેવકૃષ્ણ પીતાંબર જોશી(Devkrishna Joshi – Aek Akshar ne aavi tev. Kavita / Poems in Gujarati. Literature and art site)

કાચનદીને પેલે કાંઠે શબ્દ ઉભો અજવાળા લઈને
થરથરતા હિમયુગોને છેડે સપનાઓ હુંફાળા લઈને
કાચનદીને પેલે કાંઠે કોઈ આપણી રાહ જુએ છે
ચાલ આંખમાં ભીનાશ લઈને
છાતીમાં ગરમાળા લઈને
કાચનદીને પેલે કાંઠે નામ ધૂંધળું ચહેરા ઝાંખા
આ કાંઠે ચૂપચાપ ઉભો છું
શ્વાસોની જપમાળા લઈને
કાચનદીને પેલે કાંઠે કોની પહેલી તરસ પહોંચશે
જલપરીઓની રાણી ઉભી હાથોમાં વરમાળા લઈને
કાચનદીને પેલે કાંઠે ગણિત બધાંયે સાવ નકામા
તરી ગયા એ શૂન્ય ઉંચકી ડૂબી ગયા સરવાળા લઈને
કાચનદીને પેલે કાંઠે પાગલ પંખી માળો બાંધે
ડાહ્યા લોકો ભેટ આપવા આવે કૂંચીતાળા લઈને

         -સંદીપ ભાટિયા (Sandeep Bhatiya – Ghee na diva nu aajvalu. Kavita in Gujarati. Literature and art site)