Garvi ગરવી ગુજરાત Gujarat

કોઇ પણ વ્યક્તિ માતૃભૂમિ છોડી વિદેશ વસવાટે જાય ત્યારે માતૃભાષાથી પણ કંઇક અંશે વિખૂટુ પડી જાય છે. આજ અંજપો તેને ભાષા અને ભૂમિ થકી કંઇક કરવા પ્રેરે છે અને પ્રેરણાસ્રોતનું પરિણામ છે - "પ્રભાતનાં પુષ્પો". ગુજરાતી ભાષામાં સર્વપ્રથમ શરૂ થયેલાં આ બ્લૉગને અવકાશની પળોમાં સીંચીને આજે પરિપકવ વૃક્ષ બનતા જોવાનો આનંદ દેશવિરહને ભુલાવવામાં મદદરૂપ થયો છે. - એસ વી

ફોર એસ વી - પ્રભાતનાં પુષ્પો ફેસબૂક પેજ

નવરાત્રિની રાસ રમઝટ
(click here for complete list)


કૃષ્ણ દવે – લીમડાને આવી ગ્યો તાવ

લીમડાને આવી ગ્યો તાવ,
લીમડાના દાદા ક્યે કહી કહી ને થાકી ગ્યો,
જાવ હજી ફાસ્ટફૂડ ખાવ.

ટી-શર્ટ ને જીન્સવાળી માંજરી બિલાડી ક્યે આપણને દૂધ નહીં ફાવે !
પીત્ઝા ને બર્ગરની આખ્ખી આ પેઢીને રોટલી ને શાક ક્યાંથી ભાવે ?

વર્ષોથી બોટલમાં કેદી થઈ સડતા એ પીણાને પીવો ને પાવ.
જાવ હજી ફાસ્ટફૂડ ખાવ.

અપ ટુ ડેટ કાગડા ને કાગડીયું માઈકમાં મંડીપડ્યા છે કાંઈ ગાવા !
કંઈ પણ ભીંજાય નહી એવા ખાબોચીયામાં નીકળી પડ્યા છો તમે ન્હાવા ?

કૂંપળના ગીત લીલા પડતા મૂકીને ગાવ રીમિક્સના ગાણાઓ ગાવ.
જાવ હજી ફાસ્ટફૂડ ખાવ.

કાન એ કંઈ થૂંકવાનો ખૂણો નથી કે નથી પેટ એ કંઈ કોઈનો ઉકરડો,
આપણા આ ચહેરા પર બીજાના નખ્ખ શેના મારીને જાય છે ઉઝરડો ?

માંદા પડવાનું પોસાય કદિ કોઈને’ય સાંભળ્યા છે ડૉક્ટરના ભાવ ?

લીમડાને આવી ગ્યો તાવ
લીમડાના દાદા ક્યે કહી કહી ને થાકી ગ્યો,
જાવ હજી ફાસ્ટફૂડ ખાવ.

         – કૃષ્ણ દવે (Krushna Dave – Limbda ne aavi gayo taav. Kavita in Gujarati. Literature and art site)

Tags :


‘ઝાઝી’ ચિરાગ ઝા – ગઝલ તો દ્રૌપદીની વેદનામાં

હતી મશગૂલ એની અવસ્થામાં,
તમે આફતને ઘસડી ભર સભામાં.

પછી જાહેરમાં હું પણ શું બોલું,
તમે તો ભાગ માંગ્યો છે સજામાં.

મને મારી હયાતીમાં મળીલો,
ફરી પાછી નહિં આવું જહાંમાં.

તમારો હાથ બરડા પર ફરે તો,
મને સારું થસે ઓછી દવામાં.

બધી રીતે હતી જાહોજલાલી,
હતી ક્ષણ આખરી મારા જવામાં.

તને રડવું નથી ગમતું!, ખબર છે!,
છતાં રડશું ફરી પાછા મઝામાં.

તખલ્લુસ માત્ર પૂરે ચીર ઝાઝી,
ગઝલ તો દ્રૌપદીની વેદનામાં.

(છંદ: લગાગાગા લગાગાગા લગાગા)

          – ‘ઝાઝી’ ચિરાગ ઝા(Chirag Jha Zazi. Ghazal toe Drupadi ni vednama. Ghazal in Gujarati. Literature and art site)

Tags :


મકરન્દ દવે – અદકાં અજવાળાં એની આંખમાં રે લોલ


પ્રભુએ બંધાવ્યું મારું પારણું રે લોલ
પારણીએ ઝૂલે રે ઝીણી જ્યોત રે
અદકાં અજવાળાં એની આંખમાં રે લોલ

નભથી પધારી મારી તારલી રે લોલ
અંગે અંગે તે ઓતપ્રોત રે
અદકાં અજવાળાં એની આંખમાં રે લોલ
લેજો રે લોક એનાં વારણાંરે લોલ
પુત્રી તો આપણી પુનાઈ રે
અદકાં અજવાળાં એની આંખમાં રે લોલ

ઓસરિયે, આંગણિયે,ચોકમાં રે લોલ
વેણીના ફૂલની વધાઈ રે
અદકાં અજવાળાં એની આંખમાં રે લોલા
અમૃત દેવોનું દિવ્ય લોકમાં રે લોલ
લાડલી લાવી આ ઘેર ઘેર રે
અદકાં અજવાળાં એની આંખમાં રે લોલ

સરખાં સહુ હેત એને સીંચજો રે લોલ
લીલા સપનાની જાણે લહેર રે
અદકાં અજવાળાં એની આંખમાં રે લોલ
બાપુની ઢાલ બને દીકરો રે લોલ
કન્યા તો તેજની કટાર રે
અદકાં અજવાળાં એની આંખમાં રે લોલ

ઉગમણે પહોર રતન આંખનું રે લોલ
આથમણી સાંજે અજવાસ રે
રમતી રાખોને એની રાગિણી રે લોલ
આભથી ઉંચેરો એનો રાસ રે
અદકાં અજવાળાં એની આંખમાં રે લોલ

         – મકરન્દ દવે (Makrand Dave – Adaka ajvala aeni aankh ma re lol. Poems in Gujarati. Literature and art site)

Tags :


‘સહજ’ વિવેક કાણે – બેખુદી જે સભામાં લાવી છે

બેખુદી જે સભામાં લાવી છે,
ત્યાં જ બેઠક અમે જમાવી છે.

શ્વાસ પર શ્વાસ લાદી લાદીને,
જાતને કેટલી દબાવી છે !

ભીંત એકે ન કેદખાનામાં,
કેટલી બારીઓ મૂકાવી છે ?

માત્ર પ્રતિબિંબ, ભાસ, પડછાયા,
તેંય ખરી દુનિયા બનાવી છે !

પાછલી ખટઘડી ‘સહજ’ સમજ્યા,
તું છે તાળું ને તું જ ચાવી છે.

         – ‘સહજ’ વિવેક કાણે (‘Sahaj’ Vivek Kane – Bekhudi je sabha ma lavi chhe. Ghazals in Gujarati. Literature and art site)

Tags :


‘બેફામ’ બરકત વિરાણી – કેવો ફસાવ્યો છે મને

ઓ હૃદય, તેં પણ ભલા !કેવો ફસાવ્યો છે મને ?
જે નથી મારા બન્યાં, એનો બનાવ્યો છે મને !

સાથ આપો કે ના આપો એ ખુશી છે આપની ,
આપનો ઉપકાર, મારગ તો બતાવ્યો છે મને.

સાવ સહેલું છે, તમે પણ એ રીતે ભૂલી શકો,
કે તમારા પ્રેમમાં મેં તો ભુલાવ્યો છે મને.

મારા દુઃખના કાળમાં એને કરું છું યાદ હું,
મારા સુખના કાળમાં જેણે હસાવ્યો છે મને.

હોત દરિયો તો હું તરવાની ય તક પામી શકત,
શું કરું કે ઝાંઝવાંઓએ ડુબાવ્યો છે મને.

કાંઈ નહોતું એ છતાં સૌએ મને લુંટી ગયા,
કાંઈ નહોતુ એટલે મેં પણ લુંટાવ્યો છે મને.

એ બધાંનાં નામ દઈ મારે નથી થાવું ખરાબ,
સારાં સારાં માનવીઓએ સતાવ્યો છે મને.

તાપ મારો જીરવી શકતાં નથી એ પણ હવે,
લઈ હરીફોની મદદ જેણે જલાવ્યો છે મને.

છે હવે એ સૌને મારો ઘાટ ઘડવાની ફિકર,
શુદ્ધ સોના જેમ જેઓએ તપાવ્યો છે મને.

આમ તો હાલત અમારા બેય ની સરખી જ છે,
મેં ગુમાવ્યાં એમ એણે પણ ગુમાવ્યો છે મને.

આ રીતે સમતોલ તો કેવળ ખુદા રાખી શકે,
ભાર માથા પર મૂક્યો છે ને નમાવ્યો છે મને.

સાકી, જોજે હું નશામાં ગમને ભૂલી જાઉં નહિ,
એ જ તો આ તારા મયખાનામાં લાવ્યો છે મને.

આપ સાચા અર્થમાં છો મારે માટે તો વસંત,
જ્યારે જ્યારે આપ આવ્યાં છો, ખિલાવ્યો છે મને.

એ બધાં બેફામ જે આજે રડે છે મોત પર,
એ બધાંએ જિંદગી આખી રડાવ્યો છ મને.

         – ‘બેફામ’ બરકત વિરાણી (Barkat Virani ‘Befaam’. Kevo fasaviyo chhe mane – Ghazal in Gujarati. Literature and art site)

Tags :


ઉદયન ઠક્કર – મારે ગામડે આવો ભેરુ

ચંદ્ર સ્વાતિ નક્ષત્રમાં હતો
ત્યારે તમે મારે ગામડે આવેલા

આવતાં આવતાં ભૂલા પડી ગયેલા-યાદ છે?
વાંક બધો તમારો
મેં તો સરનામું પાકું આપેલું
કે ભળભાંખળું થાય
ત્યારે ગાડામાંથી ઊતરી પડજો
પચાસ-પંચાવનમે ટહુકે મારું ગામ
પણ તમે પિનકોડ પૂછતાં આવ્યા
એમાં પડ્યા ભૂલા
સીમનાં કૂતરાં
અરધી રાતે તમને વળાવવા આવેલાં

સાંભરે છે સતીમાનું થાનક?
બળતરા કેવી હશે કે માડી
આજે ય બોરસલીને છાંયેથી ઊઠવાનું નામ નથી લેતાં

આપણે નદીએ સહેલવા જતા
તમે વહાણવટી પાસે ગીતો ગવરાવતા
તમે ને હું શું સમજીએ ખારવાઓની બોલી
પંખીઓ સમજતાં
કૂવાથંભ પર ઠાવકાં થઈ બેસતાં
વાયરામાં ફડફડતા સઢને
હલ્લેસાં હોંકારો ભણતાં
છપાક છબ્બ છપાક છબ્બ

એક ‘દિ આપણે નવો ઘાટ જોવા ગયેલા
જળ પર ડીઝલનાં ડપકાં તરતાં હતાં
માણસો મોં ખોલે તો ઘરઘરાટી સંભળાતી હતી
નદી વલોવાતી જતી હતી
દુકાને દુકાને પાટિયાં મારેલાં
‘કામ સિવાય બેસવું નહિ’
લોંચવાળાએ પૂછ્યું હતું
‘તમે જૂના ઘાટ પર જાઓ છો શું કામ?
એ હોડકાં તો કેટલી વાર લગાડે…’
આપણે હસી પડેલા

તમારો જવાનો ‘દિ આવ્યો
જૂના ઘાટના માણસોને
તમે છેલવેલું ભેટ્યા
* * *
હવે તો તમારા સાતે ય સઢ તંગ રહેતા હશે
નવ બંદરોના વાવટા ફરકતા હશે કૂવાથંભ પર
ભેરુ,સઢ સંકેલો
હલેસાં વહેતાં મૂકો
ધીરે ધીરે જળ પારદર્શક થતું જશે
છીપલીઓ ઊંડે ઊંડે છુપાઈને બેઠી હશે
માછલીઓ પીળજામલી લસરકા લેતી હશે
બોરસલીની છાંયડી તરતી હશે
બસ, ત્યાં લાંગરજો
એ જ આપણું ગામ, ભેરુ

          – ઉદયન ઠક્કર (Udayan Thakker. Mare gamdae aavo bhaeru. Kavita in Gujarati. Literature and art site)

Tags :


‘ઝાઝી’ ચિરાગ ઝા – કાગળ

એક ગીત

સાવ કોરો છે કાગળ,
કાગળની ધારે ઝાકળ,

ખળખળ કરતું વહિ ગયું એ,
જીવન ઝરણું બની ગયું એ,
પછી ખાલી ખાલી વાદળ.
સાવ કોરો છે કાગળ, કાગળની ધારે ઝાકળ,

સાંજ પડીને થયું અંધારું,
ગીત લખી હું કરું અજવાળું,
જે રંગ ઉડ્યો એ કાજળ.
સાવ કોરો છે કાગળ, કાગળની ધારે ઝાકળ,

          – ‘ઝાઝી’ ચિરાગ ઝા(Chirag Jha Zazi. Kagal. Geet in Gujarati. Literature and art site)

Tags :


‘મંગલપંથી’ મગન મકવાણા – નોખો હોય છે

એ જ શબ્દો સાર નોખો હોય છે,
દિલથી જ્યારે તાર નોખો હોય છે.

ઝીણી ક્ષણ પણ કારમી લાગે કદી,
લાગણીનો ભાર નોખો હોય છે.

સોળ એની છે કળા, નિર્બળ છતાં,
આ સમયનો વાર નોખો હોય છે.

એક સરખો પ્રાસ મળતો કેમ ના.?
સૌને અહીં ઘડનાર નોખો હોય છે.

રામ-રાવણની થશે ક્યાંથી પરખ.?
એને ક્યાં આકાર નોખો હોય છે.

ક્યાંક તાડૂકે ને તડપે ક્યાંક એ,
વ્હાલનો વિસ્તાર નોખો હોય છે.

કામ લાગે ના પુરાણી ગોઠવણ,
નિત નવો પડકાર નોખો હોય છે.

          – ‘મંગલપંથી’ મગન મકવાણા (‘Mangalpanthi’ Magan Makwana. Nokho hoi chhe. Ghazal in Gujarati. Literature and art site)

Tags :


‘ચાતક’ દક્ષેશ કોન્ટ્રાકટર – ચાંદ બનીને નીકળું છું

ભર બપ્પોરે તડકો ઓઢી ચાંદ બનીને નીકળું છું,
ભીતરમાં કોલાહલ પણ સૂમસામ બનીને નીકળું છું.

સાકી, મદિરા કે મયખાનું ? નામ નથી કોઈ મારું,
પ્યાસા તન-મન માટે કેવળ જામ બનીને નીકળું છું.

यत्र नार्यस्तु पूज्यन्ते-ની વાત કરી જે ધરતીએ,
એ જ ધરા પર સદીઓથી અપમાન બનીને નીકળું છું.

યુગ બદલાતાં સૌ બદલાયું, એ જ રહ્યો વૃત્તિ-વ્યાપાર,
વર્તમાનકાળે પણ વીતી કાલ બનીને નીકળું છું.

અરમાનોનાં મેલ, હૃદયમાં ગોપિત ભાવોનાં જાળાં,
ધોવા પાપ અમાપ, સરિતા શાંત બનીને નીકળું છું.

‘ચાતક’ નજરે લોક નિહાળે સઘળી મારી લીલાઓ,
હું પણ તેઓ જેમ કદી તો આમ બનીને નીકળું છું !

          – ‘ચાતક’ દક્ષેશ કોન્ટ્રાકટર (Daxesh Contractor ‘Chatak’. Chand banji ne nikalu chhu. Ghazal in Gujarati. Literature and art site)

Tags :


‘બેફામ’ બરકત વિરાણી – કવિ છું હું

કવિ છું હું, બધાને કાજ મારે જીવવાનું છે ;
બધાના દર્દ મારાં છે, ને મારું દિલ બધાનું છે.

તમારું દર્દ છે આ, કામ મારે શું દવાનું છે ?
કે એ જીવવાનું કારણ છે, એ મરવાનું બહાનું છે.

નહીંતર આંખની સામે જ મશરૂનું બિછાનું છે, મગર મારા મુકદ્દરમાં હમેશાં જા છે;
નજૂમી, આવનારી કાલની ચર્ચા પણ મને છે આજની ચિંતા કે આજે શું થવાનું છે .

હું ધારું છું-સુકાઈ ગઈ હશે સાચી તરસ મારી ,
કદાચ એથી જ મારા ભાગ્યમાં મૃગજળ પીવાનું છે.

જગા એમાં મને મળતી નથી એમાં નવાઈ શી?
હજી મારા હૃદય કરતાં જગત આ બહુ જ નાનું છે .

હું નીકળી જાઉં છું જ્યાંથી, ફરીથી ત્યાં નથી જાતો;
હજીયે સ્વર્ગ જેવું સ્વર્ગ પણ મારા વિનાનું છે.

મળી છે લોકની કાંધે સવારી એટલે બેફામ,
ખુદાનું ઘરનું તેડું છે, ખુદને ત્યાં જવાનું છે.

         – ‘બેફામ’ બરકત વિરાણી (Barkat Virani ‘Befaam’. Kavi chhu hu – Ghazal in Gujarati. Literature and art site)

Tags :


ઉદયન ઠક્કર – અય ચંચલનયને

નિશ્વાસથી બંધાતાં હોતે વાદળાં
તો હું યે રચતે પ્રેમકાવ્યો
કે અય ચંચલનયને!
મારા સ્વપ્નમાં નથી હોતી એ રાતે
તું ક્યાં હોય છે?

તારી તસવીર તો નથી મારી પાસે
પણ રૂપાળા ચહેરે
અજવાળાની છેકભૂંસ કરતી સાંજ મેં જોઈ છે

ક્યારેક ટહુકી ઊઠે રાત
ઝૂલતું ઝૂલતું આવે શીમળાનું ફૂલ

જાણે છે?
વિશ્વામિત્રના શિષ્યે સ્વર્ગે જવું હતું,સદેહે
મોકલ્યો
ઇન્દ્રના વજ્રપ્રહારે પડ્યો પાછો
કુપિત વિશ્વામિત્રે સરજ્યાં
યક્ષ કિન્નર ગંધર્વ અપ્સરા
સરજ્યું વૈકલ્પિક સ્વર્ગ

આવ તું પણ આવ
મારા વૈકલ્પિક સ્વર્ગમાં
સદેહે

કહે છે કે પૃથ્વી પર ડોડો પંખી હતાં
લાખો-પછી હજારો
ના,ના, સો- બસો
જઈ ચડે તું સોળસો નેવુની સાલમાં
તો મોરિશિયસની પાળે
પાનખરની ડાળે
બેઠું હશે છેલ્લું ડોડો પંખી
સાવ છેલ્લું
જે કહેશે તને
એકલતા એટલે શું

          – ઉદયન ઠક્કર (Udayan Thakker. Chanchal nayanae. Kavita in Gujarati. Literature and art site)

Tags :


ભાનુપ્રસાદ પંડ્યા – સભ્યતા

હવે નગરમાં સવારે સવારે
ફૂલ કરતાં તો વધુ
બારીબારણાં ઊઘડે છે.
બાગમાં રોપેલા પેલા જંગલી છોડ પણ
હારબંધ ઊભા રહી જાય છે
માળીની કાતરને સલામી દઈને.
મોં-સુઝણાંના મલકાટને અને
સંધ્યાની નમણી લજ્જાને
દીવાલ પર ટાંગેલા આડાઅવળા
લીટાઓમાં અને રંગના ધાબાઓમાં
છુપાયેલો પિકાસો હસી કાઢે છે.
‘પ્રભુના પયગંબરો’ની ધૂળને
ગળી ગયા છે આમતેમ આથડતા
આસ્ફાલ્ટના અજગરો.
આ થોડાક પંખીઓ પણ
વનવાસે આવ્યા હશે આ નગરમાં?

         – ભાનુપ્રસાદ પંડ્યા (Bhanuprasad Pandya – Sabhyata. Kaivta in Gujarati. Literature and art site)

Tags :


નરસિંહ મહેતા – રૂડી ને રંગીલી રે


રૂડી ને રંગીલી રે વ્હાલા તારી વાંસળી રે લોલ
રૂડી ને રંગીલી રે વ્હાલા તારી વાંસળી રે લોલ

વાંસલડી મારે મંદિરિયે સંભળાય જો
આ પાણીડાંની મશે રે જીવણ જોવા નિસર્યાં રે લોલ

આ બેડાં તે મેલ્યા માન સરોવર પાળ જો
આ ઈંઢોળી વળગાડી આંબલિયાની ડાળમાં રે લોલ

આ ગોપી હાલ્યા વગડા તે વનની મોઝાર જો
આ કાન વણખોટીલા કેડો મારો રોકી ઊભા રે લોલ

આ કેડો મેલો પાતળિયા ભગવાન જો
આ સાસુડી હઠીલી મારી નણદલ મેણાં બોલશે રે લોલ

આ વાગે તારા ઝાંઝરનો ઝણકાર જો
આ હળવા હળવા હાલે ચાલે રે રાણી રાધિકા રે લોલ

જીવલડો મારો આકુળ વ્યાકુળ થાય જો
આ અહિયાં તો દીઠાં મેં તો કામણગારા કાનને રે લોલ

આ નીરખી નીરખી થઈ છું હું તો ન્યાલ જો
આ નરસૈંયાના સ્વામી અમને બાયું ભલે મળ્યાં રે લોલ

રૂડી ને રંગીલી વ્હાલા તારી વાંસળી રે લોલ
રૂડી ને રંગીલી વ્હાલા તારી વાંસળી રે લોલ

      -નરસિંહ મહેતા (Narsi Mehta – rudi ne rangili. Kavita /Poems, Lok Sahitya, in Gujarati. Literature and art site)

Tags :


વજેસિંહ પારગી – અનાથ બાળકને

પેટ ભૂખ્યું છે
હાથ ખાલી છે
એવું બધું ભૂલી જા.
તું જન્મ્યો નહોતો ત્યારે
તારે ક્યાં કોઈ જરૂરિયાત હતી ?!
જ્યાં જગા મળે ત્યાં
ટૂટિયું વાળીને સૂઈ જા
માના ગર્ભમાં સૂતો હોય એમ !
તારા જેવા અનાથ માટે
ઉપર આભ ને નીચે ધરતી
એટલો સહારો કંઈ ઓછો નથી.

તારી ખોબોક જરૂરિયાત માટે
પૃથ્વી પર કલ્પવૃક્ષ ઊગવાનું નથી.
તારું ખાલી પેટ ભરવા
કોઈ અન્નપૂર્ણા આવવાની નથી.
તારાં આંસુ લૂછવા
સ્વર્ગમાંથી દેવદૂત ઊતરવાનો નથી.
તારું મનોરંજન કરવા
પરી પાંખે બેસાડીને તને ઉડાડવાની નથી.
તારા આર્તનાદથી
કોઈનું કાળજું કોરાવાનું નથી.
તારા જીવતેજીવ
તારો ન્યાય તોળવા
કોઈ અવતાર આવવાનો નથી.

માણસાઈ મોહંજોદડોમાં દટાયેલી છે
ઈશ્વર દયાળુ છે
એવું માત્ર ધર્મગ્રંથોમાં છે
ને દેવદૂતો દંતકથા બની ગયા છે
કોઈના પર આશા રાખીને
વધુ દુઃખી ન થા.
બસ ટૂટિયું વાળીને સૂઈ જા.
માના ગર્ભમાં જીવતો હોય એમ !

         – વજેસિંહ પારગી (ઇટાવા, જિલ્લો – દાહોદ) (Vajesinh Paargi – Anath balak ne. Kavita in Gujarati. Literature and art site)

Tags :


‘બેફામ’ બરકત વિરાણી – જીવનને સ્વપ્ન માનું છું

જીવનને સ્વપ્ન માનું છું, મગર ત્યાગી નથી શકતો;
છું એવી જાગૃતિમાં કે વધુ જાગી નથી શકતો.

ફૂલો વચ્ચે ઓ મારા પ્રાણ, વાયુ જેમ ફરજે તું;
કે વાયુને કોઈ કાંટો કદી વાગી નથી શકતો.

અલગ રાખી મને મુજ પર પ્રણયના સૂરના છેડો,
વીણાનો તાર છૂટો હોય તો વાગી નથી શકતો.

જગતના કેદખાનામાં ગુના થતા રહે છે,
સજા છે એ જ કે એ જોઈ હું ભાગી નથી શકતો.

બૂરાઓને અસર નથી કરતી સોબત
ભલાઓની,
ફૂલોનો રંગ કાંટાને કદી લાગી નથી શકતો.

ગુમાવેલા જીવનના હાસ્ય પાછાં મળે ક્યાંથી ?
જમાનાએ લૂટેલા અશ્રુઓ પણ માગી નથી શકતો.

ગમે ત્યારે ગમે ત્યાં મેઘ વરસી જાય છે જગમાં,
રૂદનને કાજ કોઈ પણ નિયમ લાગી નથી શકતો.

જગતના ઘાવ સામે તું અડગ થઈને રહે બેફામ,
કે પર્વતને કડી કોઈ પથ્થર વાગી નથી શકતો.

         – ‘બેફામ’ બરકત વિરાણી (Barkat Virani ‘Befaam’. Jeevan ne sapna manu chhu – Ghazal in Gujarati. Literature and art site)

Tags :