Garvi ગરવી ગુજરાત Gujarat

કોઇ પણ વ્યક્તિ માતૃભૂમિ છોડી વિદેશ વસવાટે જાય ત્યારે માતૃભાષાથી પણ કંઇક અંશે વિખૂટુ પડી જાય છે. આજ અંજપો તેને ભાષા અને ભૂમિ થકી કંઇક કરવા પ્રેરે છે અને પ્રેરણાસ્રોતનું પરિણામ છે - "પ્રભાતનાં પુષ્પો". ગુજરાતી ભાષામાં સર્વપ્રથમ શરૂ થયેલાં આ બ્લૉગને અવકાશની પળોમાં સીંચીને આજે પરિપકવ વૃક્ષ બનતા જોવાનો આનંદ દેશવિરહને ભુલાવવામાં મદદરૂપ થયો છે. - એસ વી

ફોર એસ વી - પ્રભાતનાં પુષ્પો ફેસબૂક પેજ

નવરાત્રિની રાસ રમઝટ
(click here for complete list)


રઘુવીર ચૌધરી – આ એક નદી

દર્પણમાં
મારા ચહેરાની પાછળ
હજી ય વહેતી
આ એક નદી
નામે સાબરમતી.

અમથી અમથી ખચકાતી
મારી નીંદર પરથી પસાર થતી
સવારે ધુમ્મસમાં મળીને
લગભગ પૂલ નીચે એ
અટવાઈ જતી
અને ચારેકોર જાગતા
અવાજમાં ખોવાઈ જતી
એની જાણીતી ગતિ.

એક સામટી એ અદ્રશ્ય થતી
આ શહેર જેટલા જૂના આકાશમાં
ને વળી પાછી ઊતરતી
સ્મરણમાં સચવાઈ રહેલ
પર્વતની તળેટીમાં.

એમ તો એ તળેટીથી તે છેક
અમારા મકાનને ટેકો દેતી
દીવાલ સુધી
જેમાં પૂર ધસી આવ્યા છે
પણ અમે બારણાં ખોલીને
બ્હાર આવીએ તે પહેલાં એ
ઓસરી જાય છે.

આ વર્તમાન બ્હારની
કોઈક ક્ષણે
ખૂલી રહી ગયેલી બારીમાં થઈને
એનું પ્રતિબિંબ
દર્પણની પેલી ગમ વહી જાય છે,
છેક જોગના ધોધ સુધી
હા,જોગના ધોધ સુધી.

પહેલા તો અમે
જોગના ધોધના બે પ્રતિબિંબ
જોયેલા જે આંખોમાં
તે હજી ય યાદ છે.
હા,હજી ય યાદ છે પણ
સાંભળીએ છીએ કે
જોગનો ધોધ સુકાઈ રહ્યો છે ,
આ નદીની જેમ.

અમે માનવા તૈયાર છીએ
કે હજી ય પૂર આવશે
પણ સવારે દીવાલની પાછળથી
કે રાત્રે અધખૂલી આંખે
અમે જોઈએ છીએ કે
સુકાઈ રહી છે આ એક નદી
નામે સાબરમતી.

          – રઘુવીર ચૌધરી(Raghuvir Chaudhary. Aa ek naadi. Kavita in Gujarati. Literature and art site)

Tags :


લાભશંકર ઠાકર – લઘરો કવિ

કવિવર નથી થયો તું રે
શીદને ગુમાનમાં ઘૂમે?
લઘરા તારી આંખોમાંથી
ખરતાં અવિરત આંસુ
આંસુમાં પલળેલા શબ્દો
શબ્દો પાણીપોચા
પાણીપોચા રણરેતીના
પાણીપોચા રામ.
પાણીપોચો લચ લચકીને
ચક્રવાકને ચૂમે.
કવિવર નથી થયો તું રે
શીદને ગુમાનમાં ઘૂમે?
લઘરા તારા કાનમહીં એક
મરી ગયું છે મચ્છર
એ મચ્છરની પાંખો ફફડે
શબ્દો તારા થરથર થથરે
ફફડાટોની કરે કવિતા
કકળાટોની કરે કવિતા.
પડતા પર્વતનો લય
તારા ભાવજગત પર ઝૂમે!
કવિવર નથી થયો તું રે
શીદને ગુમાનમાં ઘૂમે?
શહીદ બનતાં બચી ગયો તું
ખડક શબ્દના ખોદે
વાણીના પાણીની મનમાં
પરબ માંડતો મોઢે.
અરે ભલા શીદ પરસેવાનું
કરતો પાણી પાણી?
તું તરસ્યો છે એવી સાદી વાત
હવે લે જાણી.
શબ્દો છોડી ખેતરને તું ખેડ
ડી.ડી.ટી. છાંટી ઘરમાં
અનાવિલને તેડ.
શબ્દોનો સથવારો છોડી
લયલંપટના તંતુ તોડી
ઘરઆંગણીએ શાકભાજીને વાવો.
કવિવર! વનસ્પતિ હરખાય
અશું કૈં પ્રેરક સંગીત ગાઓ.
અને જુઓ આ
રીંગણા-મરચાં ગલકાં-તુરિયાં
આંખ સમીપે લટકે લૂમે લૂમે!
કવિવર નથી થવું તારે
શીદને વિષાદમાં ઘૂમે?

       – લાભશંકર ઠાકર (Labhshanker Thakar – lagghro Kavi. Kavita / Poems in Gujarati. Literature and art site)

Tags :


‘ઇન્દ્રધનુ’ સુંદરજી બેટાઇ – બાની ચીમટી

‘હતો તું તોફાની,
અરે જિદ્દી માની,
કદિ કદિ મને ખૂબ પજવી,
અને મેં યે રીસે ઘણી ઘણી તને ચૂંટી ય ખણી,
સુંવાળા એ ગોરા તુજ વદનની રોશની હણી.

‘અરે, તું શું જાણે?
હતો તું એ ટાણે
કની ઠમકતો બાલ ભૂલણો;
ઘડી પહેલાંનું સૌ તુજ રમતમાં વીસરી જતો,
ફરી મારો ખોળો ભરી હ્રદય મારું ભરી જતો.
***
“મીઠી માડી મારી,
ભરી દૂધે ઝારી
મુજ મુખ ધરીને ઊલટઠી
ન શું પાયાં મોંઘાં અમૃતઅધિકાં દૂધ દિલનાં?
ન શું છાનાં હેતે નયન-ઉર ઉદ્દીપિત કર્યા?
ન શું નીચોવીને મુજ જીવનમાં જીવન ભર્યા?
“તું તો મારી બા- એટલું બસ મને નિત્ય સ્મરવાઃ
નવ હું સ્મરતો લાત પ્રહરી,
અવ વિસરી જા, બા તું ચીમટી.

          – ‘ઇન્દ્રધનુ’ સુંદરજી બેટાઇ (‘Indradhanu’ Sundarji Betai – Ba ni Chimati Poems in Gujarati. Literature and art site)

Tags :


‘બેફામ’ બરકત વિરાણી – ગલતફહેમી ન કરજે

ગલતફહેમી ન કરજે, ઐશ માટે મયકશી નહોતી;
મને પણ શેખ ! તારી જેમ આ દુનિયા ગમી નહોતી.

ખબર શું કે ખુદા પણ જન્મ આપી છેતરી લેશે ?
જીવ્યો ત્યારે જ જાણ્યું કે એ સાચી જિંદગી નહોતી.

નથી એ દોષ તારો કે મળ્યાં છે, ઝાંઝવા, સાકી !
પીવા હું ત્યાં ગયો કે જ્યાં ઘટા કોઈ ચડી નહોતી.

બહુ કપરા દિવસ વીત્યા હતા તારી જુદાઈ કે;
નહોતી રાત જુલ્ફોની વદનની ચાંદની મિલનની ઝંખના તો જો !

કે તારી શોધ કરવામાં ;લીધી છે રાહ એવી પણ કે જે તારી ગલી નહોતી !
વિતાવી મેં વિરહની રાત એનાં સ્વપ્ન જોઈને;
કરું શું ? મારી પાસે એક પણ એની છબી નહોતી.

મહોબ્બતમાં કશું ફળ ના મળ્યું;
નિર્દોષતા તો જો! રહી એ એવી જન્નત જ્યાં દખલ શયતાનની નહોતી.

હતી એક મુફલિસી પણ દોસ્ત,
પડદામાં મહોબ્બતનાં, હતાં ફાટેલ વસ્ત્રો, એ ફક્ત દીવાનગી નહોતી.

જે મારા પર દયા કરતા હતા,
નહોતી ખબર એને, કે એક અલ્લાહ વિના મારે
જગતમાં કંઈ કમી નહોતી.

ન દો ઉપચારકોને દોષ મારા મોતને માટે,
એ કુરબાની હતી મારી, એ મારી માંદગી નહોતી.

રડ્યા ‘બેફામ’ સૌ મારા મરણ પર એ જ કારણથી,
હતો મારો જ એ અવસર ને મારી હાજરી નહોતી.

         – ‘બેફામ’ બરકત વિરાણી (Barkat Virani ‘Befaam’. Galatfaimi na karje – Ghazal in Gujarati. Literature and art site)

Tags :


ઉદયન ઠક્કર – દુહા

લાલ લસરકો માટીનો, પીળો પચરક તાપ
એમાં વરસે વાદળી, ઓચ્છવ આપોઆપ

સરવર ઝાંખું થાય ને કાંઠાઓ કજરાય
ખોબે ખોબે પી લિયો, સાંજ સુકાતી જાય

ક્યાં જન્મે, ક્યાં ઊછરે, કોકિલાનાં કુળ?
શું પ્રતારણામાં હશે સર્વ કળાનાં મૂળ?

કદી કદી રિસામણાં, કદી કદી મેળાપ
બચપણના બે ગોઠિયા, અજવાળું ને આપ

સાંજ ઢળે, આકાર સૌ નિરાકારમાં જાય
ગોકુલ સરખું ગામડું શ્યામલવરણું થાય

રામમંદિરે પગરખાંની છે સખ્ત મનાઈ
લઈ પાદુકા હાથમાં, બહાર ઊભો ભાઈ!

જળ પર વહેતાં જોઈ લો, વનસ્પતિનાં મૂળ
મુંબઈકર ઠક્કર મ્હણે, ઈથેચ માઝે કુળ

સુખ ને દુ:ખનો પ્રાસ તો સરખેસરખો હોય
બે અક્ષરની બીચમાં, જોકે, થડકો હોય

          – ઉદયન ઠક્કર (Udayan Thakker. Duha. Kavita in Gujarati. Literature and art site)

Tags :


અનિલ જોશી – ઝીણા ઝીણા રે આંકેથી અમને ચાળિયા

ઝીણા ઝીણા રે આંકેથી અમને ચાળિયા
કાયા લોટ થઈને ઊડી, માયા તોય હજી ના છૂટી
ડંખે સૂની મેડી ને સૂનાં જાળિયા
ઝીણા ઝીણા રે આંકેથી અમને ચાળિયા

સૂની ડેલીને જોઈ પૂછશો ન કોઈ કે અવસરિયા કેમ નથી આવતાં?
પાંદડું તૂટે તો લોહી નીકળશે ડાળને એટલે તોરણ નથી રે બાંધતાં!
ઝીણા ઝીણા રે આંકેથી અમને ચાળિયા

છાપરે ચડીને મારું જીવતર બોલે તો ઈને કાગડો જાણીને ના ઉડાડજો!
કાયાની પુણીમાંથી નીકળે જે તાર ઈને ખાંપણ લગી રે કોઈ પુગાડજો!
ઝીણા ઝીણા રે આંકેથી અમને ચાળિયા

એકલી સળીને કોયલ માળો માનીને જીવતર જીવી ગઈ હવે થાય શું?
ઈ રે માળામાં કોઈ ઈંડુ ના મૂકજો મૂકશો તો હાલરડાં ગાય શું!
ઝીણા ઝીણા રે આંકેથી અમને ચાળિયા

          – અનિલ જોશીર (Anil Joshi – Jina jina re. Kavita in Gujarati. Literature and art site)

Tags :


અશોકપુરી ગોસ્વામી – કેટલો ભયભીત જણાય છે

માણસ જુઓને કેટલો ભયભીત જણાય છે !
એના જ વિશે એ જ અનિશ્ચિત જણાય છે.

અંદરની અંધાધૂંધી ક્યાંથી ખબર પડે ?
બાકી બહારથી તો વ્યવસ્થિત જણાય છે.

આ કાન પણ થાકયા હવે પડઘાને સાંભળી,
સાચુકલા અવાજથી વંચિત જણાય છે.

માટીપગો માણસ સ્વયં દરવાજો ખોલશે,
એ વાતથી કિલ્લો ઘણો લજ્જિત જણાય છે.

ડૂબી ગયા પછી જ ગહનતા મળી શકે,
સંકેત કેટલો અહીં ગર્ભિત જણાય છે !

         – અશોકપુરી ગોસ્વામી (Ashok Goswami. Ketalo bhaybhit janai chhe – Ghazal in Gujarati. Literature and art site)

Tags :


બાલમુકુંદ દવે – કેવાં રે મળેલાં મનના મેળ

કેવાં રે મળેલાં મનના મેળ, રુદિયાના રાજા
કેવાં રે મળેલાં મનના મેળ

રુદિયાની રાણી, કેવાં રે મળેલાં મનના મેળ

કેવાં રે મળેલાં મનના મેળ, રુદિયાની રાણી
કેવાં રે મળેલાં મનના મેળ

રુદિયાના રાજા, કેવાં રે મળેલાં મનના મેળ

જળમાં ઝીલાય જેવાં આભના ઊંડાણ
જળમાં ઝીલાય જેવાં આભના ઊંડાણ
જેવાં ક્ષિતિજે ઢોળાય દિશના ઘેર
રુદિયાની રાણી, એવા રે મળેલાં મનના મેળ

કેવાં રે મળેલાં મનના મેળ, રુદિયાની રાણી
કેવાં રે મળેલાં મનના મેળ

ધરતી ભીંજાય જેવી મેહુલાની ધારે
ધરતી ભીંજાય જેવી મેહુલાની ધારે
જેવાં બીજ રે ફણગાયે ખાતરખેડ
રુદિયાના રાજા, એવાં રે મળેલાં મનના મેળ

કેવાં રે મળેલાં મનના મેળ, રુદિયાના રાજા
કેવાં રે મળેલાં મનના મેળ

         – બાલમુકુન્દ દવે (Balmukund Dave – Keva re malela maan na mael. Kavita, Lok Sahitya in Gujarati. Literature and art site)

Tags :


‘ઇન્દ્રધનુ’ સુંદરજી બેટાઇ – મારી રે વાડીમાં ચંપો મહોરિયો

મેઘતણી વાડીમાં વીજલ-વેલ;
મારી રે વાડીમાં ચંપો મહોરિયો!
છલકાતી છંટાતી આભલ-હેલ;
છાંટે રે છંટાતો ચંપો મહોરિયો!

આ ભેરે અંકાઇ સોનલ-સેર
મારી રે વાડીમાં ચંપો મહોરિયો!

છે આભે સોનેરી ઝાકઝમેર;
મારી રે વાડીમાં ચંપો મહોરિયો!

આભતણા આઘેરા સોનલ-મેર;
મારે રે મંદિરિયે ચંપો મહોરિયો!
એ આઘા સોનામાં ગંઘ ન સેર;
મારો તો સોનેરી ચંપો મહોરિયો!

          – ‘ઇન્દ્રધનુ’ સુંદરજી બેટાઇ (‘Indradhanu’ Sundarji Betai – Mari ae vaadi ma champo mahoriyo. Poems in Gujarati. Literature and art site)

Tags :


‘બેફામ’ બરકત વિરાણી – નથી દેતાં

અમે તારા પ્રણયનાં ફૂલ ખરવા પણ નથી દેતાં,
છૂપાં રાખ્યાં છે એવાં કે પમરવા પણ નથી દેતાં.

ગરીબીને લીધે કરવી પડે છે કરકસર આવી,
અમે રડીએ છીએ ને અશ્રુ સરવા પણ નથી દેતાં.

હવેના રાહબર પોતે જ ખોટા રાહ જેવાં છે,
સફર સાચી દિશામાં તો એ કરવા પણ નથી દેતાં.

ભલે મળતાં નથી, પણ એજ તારણહાર છે સાચા,
જે ડૂબવા તો નથી દેતા જ, તરવા પણ નથી દેતાં.

હવે આવા પ્રણયનો અંત પણ આવે તો કઇ રીતે?
નથી પોતે વિસરતાં કે વિસરવા પણ નથી દેતાં.

સુરાનો નહિ, હવે સાકીનો ખુદનો છે નશો અમને,
કે એનો હાથ પકડી જામ ભરવા પણ નથી દેતાં.

જીવાડે પ્રેમથી એવું તો કોઇ ક્યાં મળે બેફામ?
કે મતલબ હોય છે તો લોક મરવા પણ નથી દેતાં

         – ‘બેફામ’ બરકત વિરાણી (Barkat Virani ‘Befaam’. Nathi Deta – Ghazal in Gujarati. Literature and art site)

Tags :


રમણીક અગ્રાવત – નવી વસાહત

રેલ–લાઈન પાસેની ખુલ્લી જગ્યામાં
રાતોરાત ઊગી નીકળ્યાં નાગાપૂગાં ઝૂપડાં નવાં
પાટિયાં પતરાં કંતાનનો લીલાઘન વિસ્તાર
હજી ક્યાં ક્યાંક ખીલી હથોડીનો ટકટકાર
ઝીણી નકશીમાં ગોઠવાઈ ગયાં નવાં ધુમાડિયાં
સુધરાઈની પાઈપો નવું નવું દૂઝી
નીકોએ કર્યો વહેતો નવો ખળખળાટ
ભૂમિએ શરૂં કર્યું ઝમવાનું
નીકોની ધારે ધારે આળખ્યા રસ્તા
ખુદ અલ્લામિયાંએ
ત્રણ પૈડાંની રેંકડીને ચોથો પાયો ઈંટોનો બેઠો
ઊગી બીડીબાકસની દુકાન
કરાંજિયા ફેરિયાઓએ ખોળી કાઢયો નવો મુકામ
પરસેવાની જૂની વાસમાં ઘૂંટાયો
નવો ધુમાડો નવો કોલાહલ.

         – રમણીક અગ્રાવત (Ramnik Agravat. Navi Vasahat. Kavita in Gujarati. Literature and art site)

Tags :


રમેશ પારેખ – હાથને ચીરો તો ગંગા નીકળે

હાથને ચીરો તો ગંગા નીકળે
છેવટે એ વાત અફવા નીકળે

બૉમ્બની માફક પડે કાયમ સવાર
એ જ કચ્ચરઘાણ ઘટના નીકળે

કોઇ સપનું છીછરું વાગ્યું હતું
ને જનોઇવઢ સબાકા નીકળે

સ્તબ્ધ આંખોની કરો ખુલ્લી તપાસ,
ભોંયરાઓ એના ક્યાં ક્યાં નીકળે ?

એ શું ક્બ્રસ્તાનનું ષડયંત્ર છે ?
મુઠ્ઠીઓ ખૂલે ને મડદાં નીકળે

દાબડીમાં એક માણસ બંધ હોય
ઢાંકણું ખોલો તો લાવા નીકળે

વક્ષની ખંડેર ભૂમિ ખોદતાં
કોઇ અશ્મીભૂત શ્રધ્ધા નીકળે

માર્ગમાં આવે છે મૃત્યુની પરબ
જ્યાં થઇ હરએક રસ્તા નીકળે

‘ર’ નિરંતર મેશ-માં સબડે અને
સુર્ય પણ નીકળે તો કાળા નીકળે.

          – રમેશ પારેખ (Ramesh Parekh – Haath ne chiro toe. Ghazal in Gujarati. Literature and art site)

Tags :


ભરત વિંઝુડા – એક ચકલી

એક ચકલી અહીંથી ઊડી જાય નહીં,
એટલે કંઈ પીંજરે પૂરાય નહીં !

એટલાં ચૂંબન કરે, ચૂંબન કરે,
એ ક્ષણે કંઈ એ બહુ શરમાય નહીં !

આખરે એથી વધું શું જોઈએ,
હોય એવી હોય છે, બદલાય નહીં !

એણે ઉત્તર આપી દીધાં હોય છે,
મૌનમાં, એથી કશું પૂછાય નહીં !

છે સમંદર, ડૂબીએ, ડૂબાડવા,
એ કિનારા તોડીને છલકાય નહીં !

છેક ભીતરમાં લખેલું નામ છે,
કોઈ બીજાથી કદી વંચાય નહીં !

          – ભરત વિંઝુડા (Bharat Vinzuda. Ek Chakali. Ghazal in Gujarati. Literature and art site)

Tags :


નટવર મહેતા – આમ જુઓ તો

આમ જુઓ તો ઇશ્ક જાહોજલાલી છે;
ને તેમ જુઓ તો એક પાયમાલી છે.

હસતા રમતા એ જ દઈ જાય દગો;
વ્યક્તિ જે સહુથી વધારે વહાલી છે.

દીદાર હુસનના થાય તો ભટકી જાય;
નજર પણ સાલી, ભારે મવાલી છે.

તાળીઓ ન પાડશો તો ચાલશે યારો;
કવિતા છે મારી, એ ક્યાં કવાલી છે?

વટાવી ન શક્યો લાગણીઓને કદી;
સમજ્યા એઓ લાગણીઓ જાલી છે.

નથી જરૂર એમને શૃંગાર સાધનાની ;
બન્ને ગાલે એમનાં શરમની લાલી છે.

કેટકેટલાંને જવાબ આપતો રહું હવે?
સામે મળતો હરેક શખ્સ સવાલી છે.

હસુ છું મહેફિલમાં ગમ ગટગટાવીને;
સરોવર મારી આંખોના તો ખાલી છે.

કવિતા એટલે લખી શકે છે નટવર;
છે એ થોડો રંગીન, થોડો ખયાલી છે

         – નટવર મહેતા (Natver Mehta. Aam jovo toe. Kavita in Gujarati. Literature and art site)

Tags :


‘ઇન્દ્રધનુ’ સુંદરજી બેટાઇ – પાંજે વતનજી ગાલ્યું

પાંજે વતનજી ગાલ્યું – સુંદરજી બેટાઇ
કચ્છી બોલીની છાંટ ધરાવતું આ કાવ્ય નિશાળમાં ભણ્યાં હતાં. વતનના બધા લોકોના સ્મૃતિચિત્રો આપણી આંખ સામે તરવરી ઉઠે છે. આપણા બાળપણ અને વતનની યાદને જીવંત કરતું આ કાવ્ય માણીયે.
કવિ – સુંદરજી બેટાઇ

પાંજે વતનજી ગાલ્યું,
અનેરી પાંજે વતનજી ગાલ્યું.

દુંદાળા દાદજી જેવા એ ડુંગરા
ઉજ્જડ છો દેખાવે ભૂંડાને ભૂખરાં.

બાળપણું ખુંદી ત્યાં ગાળ્યું,
અનેરી પાંજે વતનજી ગાલ્યું..

પાદરની દેરી પર ઝૂકેલા ઝૂંડમાં
ભર્યે તળાવ પેલા કૂવા ને કુંડમાં

છોટપણું છંદમાં ઉછાળ્યું
અનેરી પાંજે વતનજી ગાલ્યું.

પેલી નિશાળ જ્યાં ખાધી’તી સોટીયું
પેલી શેરી જ્યાં હારી-ખાટી લખોટીયું

કેમે ના ભુલાય કાન ઝાલ્યું
અનેરી પાંજે વતનજી ગાલ્યું.

બુઢ્ઢા મીઠીમા એની મીઠેરી બોરડી
ચોકી ખડી એની થડ માંહે ઓરડી

દીધાં શાં ખાવા અમે ઝંઝેરી બોરડી
બોર ભેગી ખાધી’તી ગાળ્યું
અનેરી પાંજે વતનજી ગાલ્યું.

બાવા બજરંગીની ઘંટા ગજાવતી
ગોમી ગોરાણીની જીભને ચગાવતી

ગોવા નાઇની છટાને છકાવતી
રંગીલી રંજીલી ગાલ્યું
અનેરી પાંજે વતનજી ગાલ્યું.

વ્હાલભર્યા વેલામાં ચંચી એ ચીકણી
તંતીલી અંબા ને ગંગુ એ બીકણી
શ્યામુકાકાની એ ધમકીલી છીંકણી
જેવું બધુંય ગયું હાલ્યું
અનેરી પાંજે વતનજી ગાલ્યું.

છોટી નિશાળમાંથી મોટીમાં ચાલ્યા
પટ પટ અંગરેજી બોલ બે’ક ઝાલ્યા

ભાઇ ભાઇ કહેવાતાં અકડાતા હાલ્યાં
મોટપણું મ્હોરંતુ ચાલ્યું
અનેરી પાંજે વતનજી ગાલ્યું.

(શબ્દાર્થ – પાંજે – આપણાં, ગાલ્યું – વાતો)

          – ‘ઇન્દ્રધનુ’ સુંદરજી બેટાઇ (‘Indradhanu’ Sundarji Betai – Paje vatanji gaalyu. Poems in Gujarati. Literature and art site)

Tags :