ફોર એસ વી -પ્રભાતનાં પુષ્પો

વાતોની કુંજગલી

વાતે વાતે તને વાંકું પડયું :
         ને મેં વાતોની કુંજગલી છોડી દીધી.
શબ્દોને પંથ કોણ કોને નડયું ?
         મેં તો વાતોની કુંજગલી છોડી દીધી.

આંખોમાં વાદળાં ને શ્વાસોમાં વાયરા :
         પણ અડકો તો ભોમ સાવ કોરી :
તારા તે કાન લગી આવી ઢોળાઇ ગઇ
         હોઠ સમી અમરત કટોરી.
પંખીની પાંખમહીં પીંછુ રડયું :
         મેં તો વાતોની કુંજગલી છોડી દીધી.

હવે ખળખળતાં ટળટળતાં અંધાર્યા જળ
         કે અણધાર્યો તૂટી પડયો સેતુ :
પાસે રહીને મને લાગે છે કેમ હવે
         કેટલાય જનમોનું છેટું !
મારાં સપનાંને વેદનાનું વૈકુંઠ જડયું :
         ને મેં તો વાતોની કુંજગલી છોડી દીધી.

       – જગદીશ જોષી (Jagdish Joshi – Vaato ni Kunjgali. Poems in Gujarati. Literature and art site)

This entry was posted on Tuesday, February 22nd, 2005 at 6:04 am and is filed under કવિતા (kavita). You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.