ફોર એસ વી -પ્રભાતનાં પુષ્પો

વીંછીના આંકડાની જેમ મારી વેદનાઓ
ડંખે છે વળી વળી કેમ ?

સીમે આળોટે લીલી વાડીની યાદ,અને
કૂવે ઝળુંબે એક વેલો :
થાળમાં કાંકરાને ડાળીને ઝાંખરા
પાણીનો ક્યાંય નહીં રેલો.
ચગદીને ચાલી જતી કોમળ પાનીઓ કેમ
આવે ને જાય હેમખેમ ?

બપ્પોરે આભમાંથી સપનાં સાપોલિયાં
થઇને આ આંખમાં લપાયાં:
સ્મરણોએ શ્વાસ જરી લીધો ન લીધો ત્યાં તો
નસનસમાં ઝેર થૈ છવાયાં.
રજકાના ભૂરા આ નિસાસે કોસતણો
વરસે છે જરી જરી વ્હેમ !

       – જગદીશ જોષી

અન્ય રચનાઓ

જગદીશ જોષી

જગદીશ જોષી – અમે

જગદીશ જોષી – અરે કોઈ તો

જગદીશ જોષી – ઊઠી જતાં ના આવડયું.

જગદીશ જોષી – મળશે ત્યારે

જગદીશ જોષી – વાતોની કુંજગલી

જગદીશ જોષી – હવે

(Jagdish Joshi – Dankh. Poems in Gujarati. Literature and art site)

This entry was posted on Wednesday, September 3rd, 2008 at 3:52 am and is filed under કવિતા (kavita). You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.