Garvi ગરવી ગુજરાત Gujarat

કોઇ પણ વ્યક્તિ માતૃભૂમિ છોડી વિદેશ વસવાટે જાય ત્યારે માતૃભાષાથી પણ કંઇક અંશે વિખૂટુ પડી જાય છે. આજ અંજપો તેને ભાષા અને ભૂમિ થકી કંઇક કરવા પ્રેરે છે અને પ્રેરણાસ્રોતનું પરિણામ છે - "પ્રભાતનાં પુષ્પો". ગુજરાતી ભાષામાં સર્વપ્રથમ શરૂ થયેલાં આ બ્લૉગને અવકાશની પળોમાં સીંચીને આજે પરિપકવ વૃક્ષ બનતા જોવાનો આનંદ દેશવિરહને ભુલાવવામાં મદદરૂપ થયો છે. - એસ વી

ફોર એસ વી - પ્રભાતનાં પુષ્પો ફેસબૂક પેજ

નવરાત્રિની રાસ રમઝટ
(click here for complete list)


રમણીક અગ્રાવત – નવી વસાહત

રેલ–લાઈન પાસેની ખુલ્લી જગ્યામાં
રાતોરાત ઊગી નીકળ્યાં નાગાપૂગાં ઝૂપડાં નવાં
પાટિયાં પતરાં કંતાનનો લીલાઘન વિસ્તાર
હજી ક્યાં ક્યાંક ખીલી હથોડીનો ટકટકાર
ઝીણી નકશીમાં ગોઠવાઈ ગયાં નવાં ધુમાડિયાં
સુધરાઈની પાઈપો નવું નવું દૂઝી
નીકોએ કર્યો વહેતો નવો ખળખળાટ
ભૂમિએ શરૂં કર્યું ઝમવાનું
નીકોની ધારે ધારે આળખ્યા રસ્તા
ખુદ અલ્લામિયાંએ
ત્રણ પૈડાંની રેંકડીને ચોથો પાયો ઈંટોનો બેઠો
ઊગી બીડીબાકસની દુકાન
કરાંજિયા ફેરિયાઓએ ખોળી કાઢયો નવો મુકામ
પરસેવાની જૂની વાસમાં ઘૂંટાયો
નવો ધુમાડો નવો કોલાહલ.

         – રમણીક અગ્રાવત (Ramnik Agravat. Navi Vasahat. Kavita in Gujarati. Literature and art site)

Tags :


રમેશ પારેખ – હાથને ચીરો તો ગંગા નીકળે

હાથને ચીરો તો ગંગા નીકળે
છેવટે એ વાત અફવા નીકળે

બૉમ્બની માફક પડે કાયમ સવાર
એ જ કચ્ચરઘાણ ઘટના નીકળે

કોઇ સપનું છીછરું વાગ્યું હતું
ને જનોઇવઢ સબાકા નીકળે

સ્તબ્ધ આંખોની કરો ખુલ્લી તપાસ,
ભોંયરાઓ એના ક્યાં ક્યાં નીકળે ?

એ શું ક્બ્રસ્તાનનું ષડયંત્ર છે ?
મુઠ્ઠીઓ ખૂલે ને મડદાં નીકળે

દાબડીમાં એક માણસ બંધ હોય
ઢાંકણું ખોલો તો લાવા નીકળે

વક્ષની ખંડેર ભૂમિ ખોદતાં
કોઇ અશ્મીભૂત શ્રધ્ધા નીકળે

માર્ગમાં આવે છે મૃત્યુની પરબ
જ્યાં થઇ હરએક રસ્તા નીકળે

‘ર’ નિરંતર મેશ-માં સબડે અને
સુર્ય પણ નીકળે તો કાળા નીકળે.

          – રમેશ પારેખ (Ramesh Parekh – Haath ne chiro toe. Ghazal in Gujarati. Literature and art site)

Tags :


ભરત વિંઝુડા – એક ચકલી

એક ચકલી અહીંથી ઊડી જાય નહીં,
એટલે કંઈ પીંજરે પૂરાય નહીં !

એટલાં ચૂંબન કરે, ચૂંબન કરે,
એ ક્ષણે કંઈ એ બહુ શરમાય નહીં !

આખરે એથી વધું શું જોઈએ,
હોય એવી હોય છે, બદલાય નહીં !

એણે ઉત્તર આપી દીધાં હોય છે,
મૌનમાં, એથી કશું પૂછાય નહીં !

છે સમંદર, ડૂબીએ, ડૂબાડવા,
એ કિનારા તોડીને છલકાય નહીં !

છેક ભીતરમાં લખેલું નામ છે,
કોઈ બીજાથી કદી વંચાય નહીં !

          – ભરત વિંઝુડા (Bharat Vinzuda. Ek Chakali. Ghazal in Gujarati. Literature and art site)

Tags :


નટવર મહેતા – આમ જુઓ તો

આમ જુઓ તો ઇશ્ક જાહોજલાલી છે;
ને તેમ જુઓ તો એક પાયમાલી છે.

હસતા રમતા એ જ દઈ જાય દગો;
વ્યક્તિ જે સહુથી વધારે વહાલી છે.

દીદાર હુસનના થાય તો ભટકી જાય;
નજર પણ સાલી, ભારે મવાલી છે.

તાળીઓ ન પાડશો તો ચાલશે યારો;
કવિતા છે મારી, એ ક્યાં કવાલી છે?

વટાવી ન શક્યો લાગણીઓને કદી;
સમજ્યા એઓ લાગણીઓ જાલી છે.

નથી જરૂર એમને શૃંગાર સાધનાની ;
બન્ને ગાલે એમનાં શરમની લાલી છે.

કેટકેટલાંને જવાબ આપતો રહું હવે?
સામે મળતો હરેક શખ્સ સવાલી છે.

હસુ છું મહેફિલમાં ગમ ગટગટાવીને;
સરોવર મારી આંખોના તો ખાલી છે.

કવિતા એટલે લખી શકે છે નટવર;
છે એ થોડો રંગીન, થોડો ખયાલી છે

         – નટવર મહેતા (Natver Mehta. Aam jovo toe. Kavita in Gujarati. Literature and art site)

Tags :


‘ઇન્દ્રધનુ’ સુંદરજી બેટાઇ – પાંજે વતનજી ગાલ્યું

પાંજે વતનજી ગાલ્યું – સુંદરજી બેટાઇ
કચ્છી બોલીની છાંટ ધરાવતું આ કાવ્ય નિશાળમાં ભણ્યાં હતાં. વતનના બધા લોકોના સ્મૃતિચિત્રો આપણી આંખ સામે તરવરી ઉઠે છે. આપણા બાળપણ અને વતનની યાદને જીવંત કરતું આ કાવ્ય માણીયે.
કવિ – સુંદરજી બેટાઇ

પાંજે વતનજી ગાલ્યું,
અનેરી પાંજે વતનજી ગાલ્યું.

દુંદાળા દાદજી જેવા એ ડુંગરા
ઉજ્જડ છો દેખાવે ભૂંડાને ભૂખરાં.

બાળપણું ખુંદી ત્યાં ગાળ્યું,
અનેરી પાંજે વતનજી ગાલ્યું..

પાદરની દેરી પર ઝૂકેલા ઝૂંડમાં
ભર્યે તળાવ પેલા કૂવા ને કુંડમાં

છોટપણું છંદમાં ઉછાળ્યું
અનેરી પાંજે વતનજી ગાલ્યું.

પેલી નિશાળ જ્યાં ખાધી’તી સોટીયું
પેલી શેરી જ્યાં હારી-ખાટી લખોટીયું

કેમે ના ભુલાય કાન ઝાલ્યું
અનેરી પાંજે વતનજી ગાલ્યું.

બુઢ્ઢા મીઠીમા એની મીઠેરી બોરડી
ચોકી ખડી એની થડ માંહે ઓરડી

દીધાં શાં ખાવા અમે ઝંઝેરી બોરડી
બોર ભેગી ખાધી’તી ગાળ્યું
અનેરી પાંજે વતનજી ગાલ્યું.

બાવા બજરંગીની ઘંટા ગજાવતી
ગોમી ગોરાણીની જીભને ચગાવતી

ગોવા નાઇની છટાને છકાવતી
રંગીલી રંજીલી ગાલ્યું
અનેરી પાંજે વતનજી ગાલ્યું.

વ્હાલભર્યા વેલામાં ચંચી એ ચીકણી
તંતીલી અંબા ને ગંગુ એ બીકણી
શ્યામુકાકાની એ ધમકીલી છીંકણી
જેવું બધુંય ગયું હાલ્યું
અનેરી પાંજે વતનજી ગાલ્યું.

છોટી નિશાળમાંથી મોટીમાં ચાલ્યા
પટ પટ અંગરેજી બોલ બે’ક ઝાલ્યા

ભાઇ ભાઇ કહેવાતાં અકડાતા હાલ્યાં
મોટપણું મ્હોરંતુ ચાલ્યું
અનેરી પાંજે વતનજી ગાલ્યું.

(શબ્દાર્થ – પાંજે – આપણાં, ગાલ્યું – વાતો)

          – ‘ઇન્દ્રધનુ’ સુંદરજી બેટાઇ (‘Indradhanu’ Sundarji Betai – Paje vatanji gaalyu. Poems in Gujarati. Literature and art site)

Tags :


‘બેફામ’ બરકત વિરાણી – અશ્રુ વિરહ ની રાત ના ખાળી શક્યો નહી

અશ્રુ વિરહ ની રાત ના ખાળી શક્યો નહી
પાછા નયન ના નૂર ને વાળી શક્યો નહી
હું જેને કાજ અંધ બન્યો રોઇ રોઇ ને
ઍ આવ્યા ત્યારે તેમને નીહાળી શક્યો નહી….
નયન ને બંધ રાખીને મે જ્યારે તમને જોયા છે તમે છો
તેના કરતા પણ વધારે તમને જોયા છે
નયન ને બંધ રાખીને …..
ઋતુ ઍક જ હતી પણ રંગ નહોતો આપણો ઍક જ
મને સહેરાઍ જોયો છે બહારે તમને જોયા છે
તમે છો તેના કરતા પણ વધારે તમને જોયા છે
નયન ને બંધ રાખીને …..
પરંતુ અર્થ ઍનો ઍ નથી કે રાત વીતી ગઈ
રાત વીતી ગઈ….. રાત વીતી ગઈ..
પરંતુ અર્થ ઍનો ઍ નથી કે રાત વીતી ગઈ
નહી તો મે ઘણી વેળા સવારે તમને જોય છે
તમે છો તેના કરતા પણ વધારે તમને જોયા છે
નયન ને બંધ રાખીને …..
હકીકત મા જુઓ તો ઍ ઍક સપનું હતુ
મારુસપનું હતુ મારુ…. સપનું હતુ મારુ…..
હકીકત મા જુઓ તો ઍ ઍક સપનું હતુ મારું
ખુલી આંખે મે મારા ઘરના દ્વારે તમને જોયા છે..
તમે છો તેના કરતા પણ વધારે તમને જોયા છે
નયન ને બંધ રાખીને …..
નહીતર આવીરીતે તો તરે હી લાશ દરિયા મા
નહીતર આવીરીતે તો તરે હી લાશ દરિયા મા
મને લાગે છે કે ઍણૅ કિનારે તમને જોય છે
તમે છો તેના કરતા પણ વધારે તમને જોયા છે
નયન ને બંધ રાખીને …..
નયન ને બંધ રાખીને મે જ્યારે તમને જોયા છે
તમે છો તેના કરતા પણ વધારે તમને જોયા છે

         – ‘બેફામ’ બરકત વિરાણી (Barkat Virani ‘Befaam’. Aashru virah ni raat – Ghazal in Gujarati. Literature and art site)

Tags :


રમણીક અગ્રાવત – ઘર

આ દુનિયા મને પસંદ નથી
…શું કરું, મારું ઘર આ ભૂમિમાં ઊગેલું છે
એક દિવસમાં તો નથી થયું ઘર
કોઈને ક્યાં એમ એકાએક ઘર મળે છે
મારાં ઘરને ઘર બનતું મેં અનુભવ્યું છે
એક એક ધબકારે તો ચણાયું છે
મારાં ઘરને ઘેરી લેતાં રસ્તાય કેવા જટાજૂટ છે
ઝેરીલા–
તોય મને ગમે છે એ
વળી વળીને આવ્યો છું પાછો ઘર ભણી
ઘુમાવી થકાવીને એ પાછાં મૂકી જાય મને મારે દરવાજે
હુંય કંઈ ઓછો નથી
ગાળો બખાળા ચીડ કાઢતો રહું છું રસ્તા ઉપર
સતત શંકાની નજરે એને ધિકાર્યા છે
ચાહ્યા છે ભરપેટ
ઘરમાં રહ્યે રહ્યે કેટલીય વાર નાસી છૂટ્યો છું ક્યાંય
બે–ત્રણ હજાર વરસ ઉપરેય આમ કરેલું
પાછો ‘ભિક્ષાં દેહિ‘ કહી ઊભો રહ્યો હતો યશોધરાને આંગણે
ચૌદ ચૌદ વરસ એ જ ઘર
પાછળ પાછળ ભમ્યું છે ભટક્યું છે રઝળ્યું છે
પંચવટીમાં દંડકારણ્યમાં કિષ્કિંધામાં રાક્ષસનગરીમાં
ન જાણે ક્યાં ક્યાં
અરે આ જ હાથે બાળ્યું છે એને ખાંડવવનમાં મેં
જરાસંધની ગદા ધ્વસ્ત થયેલાં ઘરને
ફરી ખડું થતું જોયું છે મેં દ્વારિકામાં
એટલે છેટે નથી જવું
થોડાક સો વરસો પહેલાં
ઘોડા હાથી ઊટો લાદી લાદી પોઠો ભરી ભરી
અરબરણમાં લઈ જઈ રહેંસી નાખ્યું છે મેં મારાં ઘરને
ઠાંસોઠાંસ વહાણોમાં ઠાંસોઠાંસ આગબોટોમાં ખડકી
ફેંદી મૂક્યું છે એને ઇંગ્લેન્ડ યુરોપ સુધી
એટલે દૂરેય નથી જવું
કોઈક છઠ્ઠી ડિસેમ્બરે હજાર હજાર હાથથી
મેં હણી નાખ્યું છે
એને
શસ્ત્રોથીછળથીપીડાથીઆંસુથીઉદ્વેગથીતર્કથી ભ્રમથી
ભૂંસતો રહ્યો છું એને ફરી ફરી
તોય એને અનુભવું છું
આ ઘડીએ, અંદર, છાતીની ડાબી બાજુએ
સાક્ષાત, મને દઝાડતું.

         – રમણીક અગ્રાવત (Ramnik Agravat. Ghar. Kavita in Gujarati. Literature and art site)

Tags :


‘તરલ’ ભરત ભટ્ટ – મને શોધતો હતો

મને શોધતો હતો
–ભરત ભટ્ટ “તરલ”

પ્રત્યેક શ્વાસો શ્વાસ મને શોધતો હતો,
હું મારી આસપાસ મને શોધતો હતો.
કેડીઓ કારણોની સમેટાઈ ગઈ પછી,
રસ્તાઓનો પ્રવાસ મને શોધતો હતો.
કંઈ કેટલાય શબ્દો ગળે બાંધવા પડ્યા,
પ્રત્યેક શબ્દ ખાસ મને શોધતો હતો.
મેં શોધ આદરી છે ફરી એક નાવની,
દરિયે પડેલ ચાસ મને શોધતો હતો.
ચપટીક અંધકાર ઉલેચી શક્યો નહીં,
જન્મોથી કૈંક ઉજાસ મને શોધતો હતો.

         – ‘તરલ’ ભરત ભટ્ટ (Bharat Bhatt ‘Taral’. Mane shodhatoe hato – Kavita in Gujarati. Literature and art site)

Tags :


હરદ્વાર ગોસ્વામી – દીપુ

દીપુ-અષ્ટક • હરદ્વાર ગોસ્વામી

દીપુ તારા નામથી, દીવા સઘળા ચૂપ
તું સરનામું સૂર્યનું, તારી સઘળી ધૂપ.

આંખો ધરતી ખોતરે, લજામણીને ગામ
કેમ કરીને બોલવું, નામ વગરનું નામ ?

બેઠા થઈ ગ્યા પાળિયા, એને ઊગી મૂછ
સ્હેજ કરી જ્યાં ફૂલને, દીપુની પડપૂછ.

પાથરણું છે પ્રેમનું, નભને ઓઢ્યું આજ
કરવાનું શું એકલા ? બીજો સરજ્યો તાજ.

પ્હેલો નંબર આવવા ભણતો તારા પાઠ.
સ્નાતક તારી યાદનો, છે રજવાડી ઠાઠ.

આજ અમારે ગૂંથવી, સપનાંઓની ખાટ
આછી આછી રાતમાં, નીકળ્યા નિંદરવાટ.

કોનાથી આ છૂટવું ! કોની વાળી ગાંઠ !
અઢી અક્ષરો ઘૂંટતા, વરસ ગયાં છે સાઠ.

દીપુ, પૂરવ દેશમાં, સૂરજ ડૂબ્યા સાત
ઝળહળ થાતા સ્હેજમાં, તમે ઊભાની વાત.

સૌજન્ય : “કવિલોક” : જુલાઈ-અૉગસ્ટ 2014, પૃ. 10

         – હરદ્વાર ગોસ્વામી (Hardhara Goswami. Dipu – Ghazal in Gujarati. Literature and art site)

Tags :


વેણીલાલ પુરોહિત – કોક તો જાગે!

આપણામાંથી કોક તો જાગે—-
કોક તો જાગે!

કોક તો જાગે આપાણામાંથી
હાય જમાને
ઢેઢફજેતી ઢીંચતાં ઢીંચી,
ઘેનસમંદર ઘૂઘવે –
એનાં ઘોર ઊંડાણો
કોક તો તાગે-
આપણામાંથી કોક તો જાગે !

હાય જમાને
ઝેરને પીધાં,વેરને પીધાં,
આધીનનાં અંધેરને પીધાં—
આજ જમાનો અંતરાશે
એક ઘૂંટડો માગે_
સાચ-ખમીરનો ઘૂંટડો માગે:
આપણામાંથી કોક તો જાગે !

બાપદાદાની બાંધેલ ડેલી,
એક ફળીબંધ હોય હવેલી,
ગામની ચંત્યા ગોંદરે મેલી,
એ…ય..નિરાંતે લીમડા હેઠે
ઢોલિયા ઢાળી_
સહુ સૂતાં હોય એમ કાં લાગે ?
આપણામાંથી કોક તો જાગે !

સોડ તાણી સહુ આપણે સૂતાં,
આપ ઓશીકે આપણા જૂતાં,
ઘોર અંધારા આભથી ચૂતાં–
ઘોર અંધારી રાત જેવી
ઘનઘોર તવારીખ સોરવા લાગે–
આપણામાંથી કોક તો જાગે!

આમથી આવે ક્રોડ કોલાહલ,
તેમથી વહેતાં લોહી છલોછલ,
તોય ઊભા જે માનવી મોસલ_
આપરખાં ,વગડાઉ ને એવાં
ધ્યાનબહેરાં લમણામાં
મર લાઠીયું વાગે!
આપણામાંથી કોક તો જાગે !

એક દી એવી સાંજ પડી’તી,
લોક કલેજે ઝાંઝ ચડી’તી ,
શબ જેવી વચમાં જ પડી’તી –

એ જ ગુલામી
એ જ ગોઝારી
મૂરછા છાંડી મ્હોરવા માગે:
આપણામાંથી કોક તો જાગે!

કોઈ જાગે કે કોઈ ના જાગે
કોઈ શું જાગે?
તું જ જાગ્યો તો તું જ જા આગે –
આપણામાંથી તું જ જા આગે!

         – વેણીલાલ પુરોહિત (Vanilal Purohit. Kok toe jage – Kavita in Gujarati. Literature and art site)

Tags :


મરીઝ – તેનો આ અંજામ છે

મેં તજી તારી તમન્ના તેનો આ અંજામ છે,
કે હવે સાચે જ લાગે છે કે તારું કામ છે.

સ્ખલન બે ત્રણ પ્રસંગોમાં મને પણ છે કબૂલ,
કોણ જાણે કેમ આખી જિંદગી બદનામ છે.

એક વીતેલો પ્રસંગ પાછો ઉજવવો છે ખુદા!
એક પળ માટે વીતેલી જિંદગીનું કામ છે.

આપની સામે ભલે સોદો મફતમાં થઈ ગયો,
આમ જો પૂછો બહુ મોઘાં અમારાં દામ છે.

જિંદગીના રસને પીવામાં જલ્દી કરો ‘મરીઝ’,
એક તો ઓછી મદિરા છે, ને ગળતું જામ છે.

         – મરીઝ (Mariz. Teno aa anjam chhe. Ghazal in Gujarati. Literature and art site)

Tags :


‘બેફામ’ બરકત વિરાણી – અેક રાજા હતો એક રાણી હતી

અેક રાજા હતો એક રાણી હતી
એતો તારી ને મારી કહાણી હતી

કયાં હું ભુલો પડયો એ ખબર ના પડી
મારી વાટ આખી અજાણી હતી

માત્ર એના અનુભવ થયા સૌ નવા
પ્રીત તો એની સાથે પુરાણી હતી

જિંદગી ના મે દિવસો ખચ્યૉ કયૉ
જિંદગી મા બીજી કયાં કમાણી હતી

એક ચાદર હતી આભની ઓઢવા
રાત ના જોયું તો એ કાણી હતી

ભવ્ય કેવું હતુ મોત ‘બેફામ ‘નું
ભેદિ ને દુશ્મનો મા ઉજાણી હતી.

         – ‘બેફામ’ બરકત વિરાણી (Barkat Virani ‘Befaam’. Ek raja hato ane ek rani hati – Ghazal in Gujarati. Literature and art site)

Tags :


રમણીક અગ્રાવત – હીંચકો

સાંજે હીંચકો ખાલી ન રહે
આખી સાંજ હીંચકો ઝૂલ્યા કરે
બાપાને આવતાં જુએ કે
બાજુમાંથી ખસી પત્ની ઘરમાં વળે
ધીમેકથી બાપા ગોઠવાય બાજુમાં
વાતો અને હીંચકો ધીરે ધીરે ચગે.
બાપા ઘણીવાર ટોકેઃ
આમ હીંચકા ખાતો વાંચતો ન હો તો,
આંખો વહેલી બગડશે.
ચશ્મા તો આવ્યા જ.
એક સાંજે બાપા ચશ્મા, દાંતનું ચોગઠું ને
લાકડી મૂકી બહુ આઘેરાક નીકળી ગયા…

હીંચકાને એક ઠેલે વીતે મહિનો
બીજે ઠેલે વળે વરસ, વરસો.
હીંચકામાં ઉમેરાયો દીકરાના પગનો ઠેલો
આપણે પગ વાળી નિરાંતમાં ઝૂલીએ…

હમણાંથી દીકરાને હીંચતો મેલી હુંય
સાંજે સાંજે ચાલવાને રવાડે ચડ્યો છું…

         – રમણીક અગ્રાવત (Ramnik Agravat. Hichako. Kavita in Gujarati. Literature and art site)

Tags :


રાજેન્દ્ર શુક્લ – સામા ગામનું સાવ છેવાડું ખોરડું

સામા ગામનું સાવ છેવાડું ખોરડું
એવું એક ચોમાસે આંખમાં આવ્યું,
ઉડતાં ઓલ્યાં પંખેરું ને જાણ થઈ
તે ગીત જોડ્યાં ને વન ગજાવ્યું.

વચમાં વ્હેતલ નદી નીરની નમણાઈમાં
નેણ ઝબોળ્યાં,
હૈયે ઊઠ્યાં લ્હેરિયાં એને આભ હિલોળ્યાં,
દૂરને ઓલે ડુંગર ડુંગર નીલમ કોળ્યાં,
જેમ ધરાના સાત જનમનું
. હોય કોળામણ સામટું આવ્યું.

કેટલી વેળા,
કેટલી વેળા આભને ભરી આભ ઘેરાયું,
કેટલી વેળા ધોરીએ ધોરીએ ક્યારીએ ક્યારીએ
નીર રેલાયું.
કેટલી વેળા કાળને કાંઠે ઈ જ ખેતર
કેટલું લણ્યું કેટલું વાવ્યું !
ઈ દંનની ઘડી, આજનો દા’ડો,
કોઈ ચોમાસું આંખમાં ના’વ્યું.

સામા ગામનું સાવ છેવાડું ખોરડું
એવું એક ચોમાસે આંખમાં આવ્યું.

         – રાજેન્દ્ર શુકલ (Rajendra Shukla. Saama gaam nu saav chevadu khordu. Kavita. Gujarati Literature and art site)

Tags :


ચંદ્રકાંત શેઠ – પ્રભાત

ખુલ્લી હોય હથેલી,
ખુલ્લો ચારેગમ અવકાશ,
ખુલ્લા મનને ખૂણેખૂણે ઢગ પંખીનો વાસ!
પંખીડાં આ ફરફર કરતાં જાય ઊડયાં…ઓ જાય!
પાછળ કસબી કોર કશી, તડકાની તગતગ થાય!
વાટ મૂકી જ્યાં ચરણ ચાલ્યાં,પગલાંએ ઠેકી વાડ!
આ ગમથી જો ઝરણ મલ્યાં,
ને ઓલી ગમથી પ્હાડ!
ઝરણાંને હું પગમાં બાંધી નાચું,
માથે મેલી પ્હાડ છમકછમ્ નાચું,
અને ગુંજીને એવી ફૂલના મનમાં મૂકું વાત,
રાત પડે તે પ્હેલાં રમવા લાગી જાય
પ્રભાત!

         – ચંદ્રકાંત શેઠ (Chandrakant Sheth – Prabhat. Kavita / Poems in Gujarati. Literature and art site)ચંદ્રકાંત શેઠ

Tags :