Garvi ગરવી ગુજરાત Gujarat

જો આપ ઇચ્છતાં હો કે વધુ વાચકો તથા વિસ્તૃત વર્ગ માટે આપના બ્લૉગનો "ફોર એસ વી - સંમેલન"માં સમાવેશ થાય, તો "ફોર એસ વી -પ્રભાતનાં પુષ્પો" પર આપના બ્લૉગની લિંક સાથે comment લખો. બધાં જ નવા બ્લૉગ્સની મને જાણકારી ન પણ હોય, જેથી શક્યતા છે કે આપનો બ્લૉગ ચૂકી જવાય. - એસ વી

ફોર એસ વી - સંમેલન ફેસબૂક પેજ

નવરાત્રિની રાસ રમઝટ
(click here for complete list)

સલમાએ જીવન સાર્થક કર્યું. //ડૉ.ચંદ્રકાંત ત્રિવેદી//અખંડ આનંદ

April 17th, 2014
સલમાએ જીવન સાર્થક કર્યું. //ડૉ.ચંદ્રકાંત ત્રિવેદી [જોયેલું ને જાણેલું //અખંડ આનંદ, એપ્રિલ, 2014. પાનું: 92.]            થોડા સમય પહેલાં મારા પાડોશી કરીમભાઈની યુવાન દીકરી સલમા જીવલેણ બીમાર પડી. દેહદાન અંગેનું ફોર્મ ભરી તેણે સર્જનને વિનંતી કરી: ‘મારી પાડોશી રાધા શ્રમ આગળ વાંચો ...

ઇનાયત હો – લલિત ત્રિવેદી

April 17th, 2014
ધરું છું જ્યોંકી ત્યોં વેરાન પેશાની, ઇનાયત હો ! ઇનાયત હો… ન કોઈ નામ-નિશાની, ઇનાયત હો ! કરી છે તૃણ સમી ઝૂલવાની નાદાની, ઇનાયત હો ! કરી તો જો ખુદા એની નિગહબાની, ઇનાયત હો ! તો આપી દે જગા કાગળમાં...

Read more on the blog.
આગળ વાંચો ...

નેટલીઝમ: ઝાઝા બાળ રળિયામણા…/ પરેશ વ્યાસ

April 16th, 2014
નેટલીઝમ: ઝાઝા બાળ રળિયામણા…  તું નહિ શકુન્તલા, હું નહિ દુષ્યન્ત તું નહિ કામિની, હું નહિ કંથ સાધારણ નારી-નર, આપણે નહિ અનંત રોજી ને રોટીના ચક્કરમાં, જીવનનો અન્ત (જીવ્યા વિના) મરણ પછી આપણે એકાંતમાં સેક્સ વિશે વિચારશું.  - દેવીપ્રસાદ વર્મા (અનુ. … Continue reading આગળ વાંચો ...

- બે એરિયામાં ‘બેઠક’ના ઉપક્રમે સાહિત્ય પ્રેમીઓ મળ્યા-રાજેશભાઈ શાહ

April 16th, 2014

‘માડી તારું કંકુ ખર્યું ને સૂરજ ઉગ્યો. ‘અને ‘મીઠા મધુ ને મીઠા મેહુલા રે લોલ’

- – ઈન્ડિયન કોમ્યુનિટી સેન્ટરના ઓડિટોરીયમમાં વિવિધ સંવેદનશીલ કૃતિઓની રજૂઆત થઈ

 

(રાજેશ શાહ દ્વારા)બે એરિયા, તા. ૧૪

બે એરિયામાં ગુજરાતી ભાષા-સાહિત્ય-સંગીતના સમૃદ્ધ વારસાને જીવંત રાખવા ગુજરાતી સાહિત્યપ્રેમીઓ ‘બેઠક’ના ઉપક્રમે દર મહિનાના છેલ્લા શુક્રવારે ગુજરાતી ભાષા-સાહિત્યને સ્પર્શતો કોઈ વિષય લઈ તેના ઉપર પોતાના મૌલિક વિચારો રજૂ કરવા ઉમળકાભેર એકત્ર થાય છે. ખાસ ધ્યાન ખેંચે તેવી વાત તો એ છે કે દર વખતે સિનિયર ભાઈઓ-બહેનો તેમના ભવ્ય ભૂતકાળની જૂની યાદો અને યુવાની વખતે તેઓના સાહિત્ય-કલા-સંગીતના પ્રેમ-લગાવને યાદ કરી પોતાની ઊર્મિઓની આનંદભેર અભિવ્યક્તિ કરવા કાર્યક્રમ શરૃ થાય તે પહેલાં સમયસર આવી જાય છે. ૭૦ વર્ષ પછીની ઉંમરવાળા ભાઈઓ-બહેનોના ચહેરા ઉપરનું સ્મીત અને ઉમળકાને જોતાં આનંદ અને ગર્વથી સૌ ભાષા-પ્રેમીઓનું મસ્તક ઝુકી જતું હતું. ‘બેઠક’ના ઉપક્રમે તેઓના ચોથા કાર્યક્રમમાં ”મને ગમે છે” વિષય ઉપર પોતાના જીવનકાળ દરમ્યાન કોઈકે વાંચેલી-સાંભળેલી ગુજરાતી કવિતાઓ અથવા લેખો જે તેઓના હૃદયને સ્પર્શી ગયા હોય અને યાદોમાં હજુય જીવંત હોય તેવી કૃતિઓના સર્જક કવિ કે લેખક તેઓને કેમ ગમી ગયા તે વિષય ઉપર પોતાના ખાસ વિચારો સૌની સમક્ષ રાખવા સૌ તૈયારી સાથે આવ્યા હતા. શુક્રવાર તા. ૨૮ માર્ચ, ૨૦૧૪ના રોજ મિલપિટાસ નગર ખાતેના ઈન્ડિયા કોમ્યુનિટિ સેન્ટરના ઓડિટોરિયમમાં ગુજરાતી ભાષા-સાહિત્યના રસિકો ઉમંગભેર આવી પહોંચ્યા હતા. કાર્યક્રમની શરૃઆતમાં કલ્પનાબેન રઘુભાઈએ સરસ્વતી વંદના કર્યા બાદ તેઓના માતુશ્રીના દુઃખદ અવસાન તાજેતરમાં થતાં તેઓના આત્માની શાંતિ માટે સૌએ પ્રાર્થના કરી હતી. મૂળ સુરેન્દ્રનગરના પણ અમેરિકાને કર્મભૂમિ બનાવી અમેરિકામાં સ્થાયી થયેલ જાણીતા કવિ અને ગઝલના પ્રેમીઓમાં જાણીતા ડૉ. મહેશભાઈ રાવલનું સૌએ સ્વાગત કરી તેઓની ચારેક ગઝલનો સૌએ રસાસ્વાદ કર્યો હતો. ત્રણેક દાયકાથી ગઝલોની દુનિયામાં અનન્ય પ્રદાન કરનાર ડૉ. મહેશભાઈએ તેમની આગવી છટામાં ગઝલ ગાઈને સંભળાવી હતી. હયુસ્ટન (ટેકસાસ)ના જાણીતા કવિયત્રી દેવિકાબેન ધુ્રવની કવિતા કલ્પનાબેને વાંચી સંભળાવી હતી. કલ્પનાબેને કવિ બોટાદકરે માતાના પ્રેમ ઉપર રચેલી કાવ્ય રચના ‘મીઠા મધુ ને મીઠા મેહુલા રે લોલ’ યાદ કરીને કવિ બોટાદકરની સિદ્ધ કવિતાઓની ચર્ચા કરી હતી. વસુબેન શેઠે કવિ ઈન્દુલાલ ફૂલચંદ ગાંધીની જાણીતી કૃતિ આંધળી માનો કાગળ વાંચી સંભળાવ્યો હતો. ગુજરાતી ભાષાના ખૂબ જાણીતા કવિયત્રી ગંગાસતીએ પાનબાઈના પાત્રને લઈને ૪૧ ભજનોમાં જે ઉપદેશ આપ્યો છે તે આજે પણ સૌ ભાષાપ્રેમીઓ યાદ કરે છે. કુંતાબેન દિલીપભાઈએ કલાપીની ખૂબ જાણીતી રચના જ્યાં જ્યાં નજર મારી ઠરે રજૂ કરી કલાપી કઈ રીતે તેઓના હૃદયને સ્પર્શી ગયા તે જણાવ્યું હતું. બે એરિયાના જાણીતા સાહિત્યપ્રેમી પી.કે. દાવડાએ ૪૦૦ વર્ષો અગાઉ અખાએ સમાજ સમક્ષ છપ્પાના રૃપમાં ૬ લાઈનોમાં પોતાના મક્કમ વિચારો કડવું સત્ય સમજાવતાં રજૂ કર્યા હતા તેને યાદ કરી સૌને આનંદિત કર્યા હતા. બે એરિયામાં સંગીત પ્રેમીઓ માનીતા એવા નિવડેલા ગાયીકા દર્શનાબેન ભૂતાએ જગજગની માને જાણીતી કાવ્ય રચનાઓ ”માડી તારૃં કકું ખર્યું ને સુરજ ઉગ્યો” તથા ”રૃપને મઢી છે સારી રાત સજન” તેમના મધુર અવાજમાં રજૂ કર્યા હતા. ભીખુભાઈ પટેલે ક.મા. મુન્શીને યાદ કરી ”ગુજરાતનો નાથ” જેની ૧૯૧૯ના વર્ષમાં પ્રથમ આવૃત્તિ છપાઈ હતી તે હજુ પણ જીવંત છે અને સૌમાં લોકપ્રિય છે તેની વાત કરી હતી. પત્રકાર રાજેશભાઈ શાહે તેઓના પ્રિય લેખક-કવિ-કથાકાર અને ભગવદ્ ગીતાને સ્પર્શતા વિષયો ઉપર આશરે ૨૦,૦૦૦થી પણ વધુ પ્રવચન આપનાર સ્વ. પૂ. હરિભાઈ કોઠારીના જાણીતા પ્રવચનોના વિચારો રજૂ કર્યા હતા. નિહારિકાબેન વ્યાસે ૧૫૯૧થી ૧૬૫૬ના જીવનકાળ દરમ્યાન અખાએ ૭૪૬ છપ્પાઓમાં સમાજમાં એ સમયે પ્રવર્તતા અસત્ય, ઢોંગ, આડંબર અને અંધવિશ્વાસને સમાજ સમક્ષ ખુલ્લા પાડી ખૂબ મહત્ત્વનું કાર્ય કર્યું હતું અને ગુજરાતી સાહિત્ય ક્ષેત્રે અનન્ય પ્રદાન કર્યું હતું તે તેઓની આગવી રીતે રજૂ કર્યું હતું. બે એરિયાના જાણીતા ગાયીકા કલાકાર માધવીબેન મહેતાના માતુશ્રી મેઘલતાબેન જાણીતા સાહિત્યકાર, કવયત્રિ છે. તેઓએ નરસિંહ મહેતાના જીવન અને ગુજરાતી સાહિત્ય પ્રત્યે તેઓના પ્રદાન ઉપર તેઓના વિચારો મોકલાવ્યા હતા તે રજૂ કરવામાં આવ્યા. ૮૨ વર્ષના પદમાબેને ખૂબ ઉત્સાહ-ઉમંગથી ૮૨ વર્ષે પણ ગુજરાતી ભાષામાં પોતાના વિચારો કોમ્પ્યુટરમાં રજૂ કરી તૈયારી કરીને આવેલા પદમાબેને કૃષ્ણભક્તિથી રંગાયેલા મીરાબાઈએ રચેલી અનન્ય રચના ‘જૂનું રે થયું રે દેવળ’ રજૂ કરી મીરાબાઈ તેઓને કેમ ગમે છે તે રજૂઆત કરી હતી. સિનિયરમાં પ્રિય એવા રમેશભાઈ પટેલે અને ગુજરાતી ભાષા-સાહિત્યના પ્રેમી શ્રી પિનાકભાઈ દલાલે પણ સુપ્રસિદ્ધ કવિઓની રચનાઓ રજૂ કરી હતી.

http://gujaratsamachar.com/index.php/articles/display_article/bay-area-meeting-on-behalf-of-lovers-of-literature

આગળ વાંચો ...

‘તમારું કામ એ જ તમારી પ્રાર્થના’ …

April 16th, 2014

(૧)    ‘દાદીમા ની પોટલી’  રખેવાળ … અને (૨)  ‘તમારું કામ એ જ તમારી પ્રાર્થના’ …

 

 

work is worship

 

 

મિત્રો, આજે આપણી સાથે,  હાલ યુએસએ નિવાસી વડીલ શ્રી જિતેન્દ્ર પાઢ (ઉ.વ.૭૫) તેમના જીવનના અનુભવના ભાથા સાથે તેમની કલમનો સાથ લઇ અને આપણી વચ્ચે જોડાઈ રહ્યા છે.  જેમનું ‘દાદીમા ની પોટલી’ પરિવાર દ્વારા અંતરપૂર્વક – ભાવભર્યું સ્વાગત છે.

 

‘દાદીમા ની પોટલી’ પર શ્રી જિતેન્દ્રભાઈ પાઢની  કલમ,  ‘અંતરવાણી’  એક અલગ કેટેગરી હેઠળ, નિયમિત રીતે પ્રસિદ્ધ કરવાની તક આપવા બદલ ‘દાદીમા ની પોટલી પરિવાર’ ; તેમના અંતરપૂર્વકથી આભારી છીએ.  ચાલો ત્યારે આજ તેમના દ્વારા મોકલવામાં આવેલ બે કૃતિઓ અહીં માણવાની કોશિશ કરીએ….

 

આપના બ્લોગ પરના આગમાન નું હાર્દિક સ્વાગત કરીએ છીએ.  બ્લોગ પોસ્ટ પર મૂકેલ  આપના દરેક પ્રતિભાવ, લેખકશ્રી / લેખિકાશ્રી ની કલમને સદા પ્રેરણાદાયી બની રહે છે તેમજ તેમની કલમના જુસ્સાને એક નવું પ્રેરકબળ પૂરે છે.   આભાર.

 

 

(૧)    ‘દાદીમા ની પોટલી’  રખેવાળ …

 

 

ના, કદી ઉદાસ – માત્ર ખુશ મિઝાઝ છે
જિંદગીમાં આમ જૂઓ તો બિંદાસ છે.

 
તખલ્લુસે છો, ભલે તે ‘દાસ’ હો …
મિત્રોના દિલમાં તો ‘દિવાને ખાસ’ છે.

 
‘દાદીમા ની પોટલી’ નો રખેવાળ
એટલે તો વહેંચતો જ્ઞાનનો ભંડાર છે.

 
વાંચક તરસ છીપાવવા વેબમાં ઝકાસ છે
વિષયોના વૈભવ થકી, ના કદી કચાસ છે.

 
‘(અશોક)પોટલી પરિવાર’  તમારો નિત-નવો અંદાઝ છે
‘દાદીમા ની પોટલી’ નો મનગમતો વિકાસ છે.

 

 

-     જિતેન્દ્ર પાઢ

 

 

work is worship..2

 

 

(૨)  ‘તમારું કામ એ જ તમારી પ્રાર્થના’ …

‘WORK IS WORSHIP’

 
-     જિતેન્દ્ર પાઢ
 

 

‘તમારું કામ એ જ તમારી પ્રાર્થના’ ….

 
આ સૂત્ર જીવનમાં જેણે શીખી લીધું છે, તેઓ સફળ થઇ મંઝીલ સુધી પહોંચે છે., એમાં કોઈ શંકા નથી.  લોવેલ નામના ચિંતકે કહ્યું છે કે ‘એવું કોઈ પણ માણસ જન્મ પામતું નથી કે જેને માટે કોઈપણ કામ નિર્માણ ન થયું હોય’  એટલે કે જન્મ સાથે કામનું અવતરણ ઈશ્વર દત્ત આશિર્વાદ રૂપે છે.  પરંતુ કામ કેવી રીતે કરવું અને તેને કેવી, કેટલી અગત્યતા આપવી ?  આ બાબત માણસે સમજુ બન્યા બાદ શીખવી પડે છે.

 
સાચી વાત એ છે કે માણસ સમજદાર બને ત્યારે જે કામ તે વિચારે અને સતત પરિશ્રમથી તેને ઉમદારૂપે પાર પાડવાની કુશળતા, ખંતથી ક્રિયા કરે તો તેમાં નિયમિતતા સાથે ગુણવત્તા – ભળી જાય છે – ‘મને નહીં મારા કામને બોલવા દો’  એ વિદેશી ચિંતકનું સુત્ર યાદ રાખો.  કામ થયું, પત્યું, પૂરૂં થયું એટલે બસ !   આવો સંતોષમાની બેસી રેહવું બસ/યોગ્ય નથી.  મારું કામ હું વિકત પરીસ્થિત વચ્ચે શાંતિથી કેટલું પાર પાડી શકું છું અને તે કેવી રીતે ‘સરસ’ બનાવી રજૂ કરું છું, તે મહત્વનું છે.  સમાજ કેટલું આપ્યું ?  – કેટલું જીવ્યા ? – એની નોંધ નથી લેતો; પરંતુ કેવી ભાવના સાથે આપ્યું – કેવી રીતે જીવ્યા એ મુદ્દાની નોંધ લઇ પ્રતિષ્ઠા આપે છે.  હા, ક્યારેક વધુ દાન આપનારની તત્કાલીન વાહવાહ થાય છે, તેની ના નથી.  તમારા તમામ કામો ઉત્તમ રીતે, નિષ્ઠાપૂર્વક/સાથે  થવા જોઈએ.  નિયમિતતા સાથે તમારા અનુભવોના પ્રતિબિંબ સાથે થવા જોઈએ.

 
માણસમાં પ્રચંડ ઈચ્છાનો ધોધ હોય, દ્રઢતા હોય, પ્રબળ સાહસવૃત્તિ હોય, આયોજન શક્તિ હોય, કામ કરવાની કુશળતા પણ હોય, રજૂઆતની તાકાત પણ હોય, પરંતુ આ બધું કાર્યમાં – પરિવર્તિત ન થાય, કાર્યમાં એક રસ બની ન આવે ત્યાં સુધી માત્ર સ્વપ્નાઓ જ રહે છે.  ગુણો – શક્તિમાં ઉતરે ત્યારે કુશળતા કર્મશીલ ઉદ્યમ બને છે, કાર્ય-ઉત્તમ કામ બને છે.  સાતત્યરૂપે સારું કામ સમય જતાં સન્માનદાયક સફળતા બને છે.  કામને ઢસરડો ન સમજો, નિષ્ફળતામાં પીછેહટ ન કરો, એટલ અડગ મનથી પુરુષાર્થી બની ઉત્કૃષ્ટ કામ કરવાની ધગશ રાખો.  ખંતપૂર્વક ચોવટથી કાર્ય કરતાં રહો, સફળતા ચોક્કસ તમારા ચરણ ચૂમશે.

 

 

work is worship..1

 

 

-     જિતેન્દ્ર પાઢ

-     તા: ૦૬, ફેબ્રુઆરી ૨૧૦૧૪ – ગુરુવાર

 

 

JITENDRA PADH PHOTO
જિતેન્દ્ર પાઢ

હાલનું રહેઠાણ :
પોર્ટલેન્ડ – રાજ્ય (ઓરેગન) – (યુએસએ)

તેમજ

સી-૨ /૧૩-૧; સેક્ટર – ૧૬,
વાશી, નવીમુંબઈ – ૪૦૦૭૦૩

email :  jitendrapadh @gmail.com
nutannagari_guj@hotmail.com

 

 

લેખકશ્રી નો પરિચય … (તેમના જ શબ્દોમાં) …

 

‘દાદીમા ની પોટલી’  બ્લોગ-વેબસાઈટ ઉપર મારા લેખો, વિચારો આપ સર્વે રસિક વાંચકો સાથે લ્હાણી કરવા વિચારું છું.

 

નવીમુંબઈ ૧૯૭૮માં ચેમ્બુરથી કાયમી વસવાટ માટે સ્થળાંતર કર્યું – સંસ્થાકીય સમાચાર મોકલતા કોલમનિસ્ટ, ફ્રિલાન્સ્રર અને ખુદના અખબારનો માલિક, તંત્રી, રિપોર્ટર બન્યો.  સિડકો (સિટી ડેવલોપર્સ કોર્પોરેશન – સેમી સરકારી કંપની) મ્યુ. કોર્પોરેશન, પોલીસ સ્ટેશન તેમજ વિવિધ ૧૬ સમાજો (ગુજરાતી) – માર્કેટ સંગઠનો, સમગ્ર નવી મુંબઈમાં આજસુધી  એક માત્ર ગુજરાતી રિપોર્ટર અને ૯મા વર્ષમાં ગુજરાતી સાપ્તાહિક ‘નૂતનનગરી’ ચલાવું છું.  નવીમુંબઈ ગુજરાતી સમાજ માહિતીખાતા ચેરમેન, સમસ્ત બ્રાહ્મણ સમાજનો ટ્રસ્ટી છુ.

 

મારો શો પરિચય હોય – કલમ, કાગળ, અને વાચકની દોસ્તી.

 

-     જિતેન્દ્ર પાઢ ના જય માગુર્જરી…

 

 

બ્લોગ લીંક : http://das.desais.net
email: dadimanipotli@gmail.com

 

 

બ્લોગ પોસ્ટ પર મૂકેલા આપના દરેક પ્રતિભાવ, બ્લોગ પર આવકાર્ય છે.

આગળ વાંચો ...

નિર્મળ સ્નેહ

April 16th, 2014

.                          નિર્મળ સ્નેહ

તાઃ૧૬/૪/૨૦૧૪                    પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ

નિર્મળ સ્નેહને પામી લેતા,આ જીવન શીતળ થાય
ઉજ્વળતાની કેડી લેતા,પાવનકર્મ જીવનમાં થાય
.               ………………….નિર્મળ સ્નેહને પામી લેતા.
સરળ જીવનની સાંકળ મળતા,પ્રભુ કૃપા થઈ જાય
પળ પળ જીવનમાં સચવાતા,ના આફતો અથડાય
મળેપ્રેમ જીવનમાં સૌનો,પામરજીવન પાવનથાય
મળેલદેહ અવનીએ,સાચીશ્રધ્ધાએ મુક્તિપામીજાય
.               ………………….નિર્મળ સ્નેહને પામી લેતા.
માનવતાની મહેંકપ્રસરે,જ્યાં જલાસાંઇની કૃપા થાય
પવિત્ર જીવોનો પ્રેમ મળે,જે જીવન ઉજ્વળ કરી જાય
મોહમાયાને પાછળ મુકતા,કળીયુગનો કોપ છુટી જાય
અંતરમાં આનંદ ઉભરાતા,અનંત શાંન્તિય મળી જાય
.             ……………………નિર્મળ સ્નેહને પામી લેતા.

++++++++++++++++++++++++++++++++++++


Filed under: ચિઁતન કાવ્યો આગળ વાંચો ...

કુણી લાગણી

April 16th, 2014

ફુલ  ગમે છે. સૂર્યાસ્ત જોવામાં મગ્ન થઈ જાંઉ છું.   સૂર્યોદય નવી આશા અને ઉમંગ

લાવી દિલને બહેલાવે છે. પૂનમના ચાંદની વાત શી કરવી? માનવ સહજ સ્વભાવ છે,

બધું સારું સારું ગમે છે.  સ્નેહ બાળપણથી દરેકની વહાલી હતી. જ્યાં જરાપણ અજુગતું

લાગે ત્યાં મદદ કરવા દોડી જતી.

“મમ્મી આજે મને ‘લંચ’માં બે સેન્ડવિચ આપીશ”?

બેટા, એકમાં પેટ ભરાતું નથી? બહુ ખવાઈ જાય તો વર્ગમાં ઉંઘ આવે.’

‘ના, મા એવું નથી મારા વર્ગની જૂલી, પૈસા હોય નહી અને ઘરેથી લંચ બૉક્સમાં કાંઈ

લાવતી નથી. તેને આપીશ. ‘

મમ્મી, સ્નેહ સામે હસી રહી અને બે સેન્ડવિચ બનાવીને પેક કરી. સ્નેહ બાળપણથી

તેના સ્વભાવની સુગંધ ફેલાવી રહી હતી. બીજી સહેલીઓ ફૂલો ભેગા કરી ગુલદસ્તો

બનાવે.  સ્નેહ જમીન પર પડેલી પાંખડીઓ વીણી ભેગી કરે. નાના કચોળામાં મૂકી

ભગવાન પાસે ધરે. ઘર સુગંધથી ભરાઈ જાય.

વર્ગમાં કોઈ શાંત હોય અથવા વિચારોમાં મગ્ન બની ખૂણામાં બેઠું હોય તેની પાસે

જઈ પ્રેમ પૂર્વક વાત શરૂ કરે. તેને જરાય સંકોચ કે ક્ષોભ ન લાગવા દે.

એ સ્નેહ હવે તો ફૂલ બની ખીલી ઉઠી હતી. તેના સ્વભાવની સુગંધ સાસરી પિયરમાં

મહેકતી. નણદીને પરણાવી અને દિયરના લગ્ન થયા. દેરાણી ભણેલી હતી. માત્ર

ભણેલી સમજી ગયાને ગણેલી   — ? પોતાના પિયરના ઘરના તૌર તરિકા આણામાં

લઈને આવેલી.

સ્નેહના સાસુમા બોલ્યા બેટા આપણા ઘરમાં ‘ફેન્સી’ આવ્યા. તેમની દેરાણી શહેરની

પણ ખૂબ આધુનિક વિચાર ધરાવતાં કુટુંબની હતી.

સાસરીમાં ખૂબ ઝઘડા કરાવી પતિથી છૂટી થઈ હતી. દસ વર્ષ પછી ભાઈને કોઈ લે

નહી અને બહેનને કોઈ દે નહી, એવા હાલ થયા. બંને જણા સમજૂતી કરી ભેગા થયા.

નરમ પણ થઈ અને હવે સુખી સંસાર ચાલે છે. ‘મારું પિયર’ એવો શબ્દ બોલતી બંધ

થઈ ગઈ.  આજે ઘરની અંદર દુધમાં સાકર ભળે તેમ ભળી ગઈ.

સ્નેહને થયું દસ વર્ષનો સુહાનો કાળ બરબાદ થવા દેવો નથી ! સમીરના મમ્મી અને

પપ્પાને પ્યારથી સમજાવી દિયર અને દેરાણીને સરસ મજાનો સુંદર ફ્લેટ ખરીદી

જુદા કર્યા. શિતલને તો આ જ જોઈતું હતું.

બે બાળકોના કિલકિલાટથી કલ્લોલ કરતું સ્નેહ અને મિલનનું ઘર હમેશા આનંદથી

ભર્યું ભર્યું લાગે. મિલન માલેતૂજાર ન બની શક્યો પણ શું સુખી પૈસાથી થવાય  છે?

શિતલ અને સુનિલને ત્યાં સુંડલે અને ટોપલે ભરાય તેટલી લક્ષ્મી રૂમઝુમ કરતી આવી.

ભગવાને શેર  માટીની ખોટ પૂરી ના કરી. શિતલનું શરીર ડૉક્ટરોએ ચુંથી નાખ્યું. સુનિલ

પણ હવે ડૉક્ટરોના ચક્કર મારી થાક્યો હતો.

‘હવે, આપણે પ્રયત્ન છોડી દઈએ!’ સુનિલ થાકી ગયો હતો!

‘પણ મારી મમતા મને શાંતિ નથી આપતી’. શિતલ બાળક માટે પાગલ થઈ હતી!

છેલ્લા ગાયનેકૉલોજીસ્ટે એક વળી નવો ઉપાય બતાવ્યો. શિતલે લગ્ન પછી માતા ગુમાવી

ત્યારે સ્નેહે અને ‘સાસુમાએ ‘ તેને ખૂબ કાળજીથી સાચવી હતી. તેથી બહેનબા થોડા નરમ

થયા હતાં.

ડૉક્ટરે કહ્યું,’ તમારા બંનેમાં કશો વાંધો નથી. શિતલનું ગર્ભાશય પાંચ મહિના  પછી બાળકની

હલચલ અને વજન સહન કરી શકતું નથી. જરા કમજોર છે’!

ડૉક્ટરે ‘સરોગેટ મધરનો પ્રસ્તાવ રજૂ કર્યો.

શિતલને બહેન તો હતી નહી. ભાઈ નાનો હતો. તેની નજર સ્નેહ પર ઠરી. તેને થતું મારું બેહુદું

વર્તન સ્નેહ ભાભીએ શરૂમાં જોયું છે. કયા મોઢે હું તેમને કહેવાની હિંમત કરું?

સ્નેહ તો બસ  સ્નેહ  હતી . વાત ઉડતી ઉડતી તેના કાને આવી. મિલનને સમજાવ્યો. મિલનતો

એકી ટશે સ્નેહને નિરખી રહ્યો. મમ્મી મનોમન પ્રભુનો આભાર માની રહ્યાં,

શિતલ પાસે તો શબ્દ જ ક્યાં હતાં?  સુનિલ અને શિતલ ભાભીનો આભાર પણ માની ન શક્યા.

તેમને પાયે લાગી આશિર્વાદ યાચ્યા.

આજે શિતલના ખોળામાં દીકરો અને દીકરી ખેલી રહ્યા છે. સ્નેહે ત્યાંપણ ભરપૂર સ્નેહ આપ્યો.

તેણે જોડિયા બાળકને જન્મ આપી દિયર દેરાણીનું આંગણું કલ્લોલતું કર્યું.

સ્નેહ અને શિતલ આજે તે લાગણીના બંધનની અટૂટ ગાંઠે બંધાઈ  જીવનમાં કુમાશ—————-


આગળ વાંચો ...

ચૂંટણીકારણને મારી અલવિદા! – પુરુષોત્તમ માવળંકર

April 16th, 2014
ચૂંટણીનો, પ્રચારનો, દેશને લાગતી વળગતી બાબતો વિશે વિશદ ચર્ચા અને ભાવિ અંગેના આયોજનોની ચર્ચાઓનો માહોલ અત્યારે ખરેખરો જામ્યો છે. જે ગામ કે શહેરમાં જુઓ ત્યાં સભાઓ, જે ન્યૂઝચેનલ જુઓ ત્યાં ચર્ચાઓ - અને સાથે સાથે તબક્કાવાર ચૂંટણી, લોકશાહીનો સૌથી મહાન અને પ્રજાને સત્તાની સોંપણીની જવાબદારી આપતો દિવસ આવ્યો છે. આવા સમયે લોકસભાની ચૂંટણી ત્રણ વખત લડનાર અને અમદાવાદની લોકસભાની બેઠક પરથી ઈન્દુચાચાના નિધન પછી તેમની ખાલી પડેલી સીટ પર ચૂંટાઈને આવનાર મુ. પુરુષોત્તમ માવળંકરની વાત આજે અહીં તેમની જ કલમે પ્રસ્તુત થઈ છે. 'અસ્તિત્વદર્શન' સામયિકના એપ્રિલ ૨૦૧૪ના અંક માંથી ઉપરોક્ત લેખ ઉદધૃત કરવામાં આવ્યો છે એ બદલ સામયિકનો આભાર. આગળ વાંચો ...

ઉંદર અને બિલાડીની મિત્રતા

April 16th, 2014

 

 

ઉંદર અને બિલાડીની મિત્રતા

 

એક નાનું ગામ.

ત્યાં એક ફળિયામાં એક નાનું ઘર.

એ હતું મણકીબાનું. મણકીબેન એક ડોશીમા હતા, અને વિધવા થઈ ઘરમાં એકલા રહેતા. સૌ એમને પ્રેમથી બા કહેતા.

કોઈકવાર, મણકીબા ઘર બહાર ગયા ત્યારે ઘરનું બારણું ખુલ્લુ રહી ગયેલું. ઝાડીઓમાંથી એક ઉંદર ઘરમાં ગુસી ગયો, એક જગાએ સંતાય ગયો. મણકીબાને ઉંદર ઘરમાં આવ્યાની ખબર ના પડી.શાંતી જાળવી ઉંદર ઘરમાં પડી રહ્યો. બહારના જીવન કરતા ઘરનું જીવન એને ગમી ગયું. દિવસના જયારે મણકીબા બહાર જાય ત્યારે એ ઘરમાં દોડાદોડ કરે…ધમાલ,મસ્તી કરી આનંદ કરે. ખાવું જે ગમે તે પોતાના ખુણામાં ભેગું કરી નિરાંતે પેટ ભરી સુઈ જાય. આ પ્રમાણે રહી ઉંદર તો હવે એમ માનતો હતો કે જાણે ઘર જ એનું.

એક દિવસ ભુલથી મણકીબાએ ઘરનું બારણું ખુલ્લુ રાહ્યું અને રસ્તા પર ફરતી એક ધોળી બિલાડી ઘરમાં ભરાઈ ગઈ. મણકીબા ઘરમાં આવ્યા એટલે આમતેમ દોડી અને પુછડી હલાવતી એક જગાએ બેસી. મણકીબાને એના પર દયા આવી. એણે એને પંપાળી અને દુધ પીવા માટે આપ્યું. બિલાડી ખુશી થઈ. મણકીબા પણ ખુશ હતા કે હવે ઘરમાં કોઈ એમને સાથ આપનાર હતું.

બિલાડીના ઘરમાં આવવાથી ઉંદર હવે મુજવણોમાં હતો. ખાવાનું સારૂં ભેગુ કરેલું હતું એથી એ સંતાઈને બેસી રહ્યો. બીજે દિવસે, જ્યારે મણકીબા ઘર બહાર ગયા ત્યારે જરા હિંમત કરી ખુલ્લી જગા તરફ જવાનો પ્રયાસ કરતો હતો અને બિલાડી એને સુંગતા એને મારી પોતાનો ખોરાક કરવાના ઈરાદે દોડી…ઉંદર ભાગ્યો…બચી ગયો. દુર ખુણામાં જઈ, હવે શું કરવું એના વિચારોમાં હતો. ફરી પાછી બિલાડીએ જોર જોરથી મીઆઉ મીઆઉ ચાલુ રાખ્યું. મણકીબા અચાનક ઘરે આવી. બિલાડીનું વર્તનથી ખીજમાં  એમણે એક લાકડી હાથમાં લીધી અને ધમકી આપી બિલાડીને કહ્યું “જો તું આવી ધમાલ કરશે તો તને આ લાકડીથી માર પડશે” બિલાડી ધ્રુજી ગઈ અને શાંત થઈ ગઈ. એ નિહાળી, મણકીબાને દયા આવી, અને એને પંપાળીને દુધ આપ્યું.

ઉંદર ખુણામાંથી આ બધું જોઈ રહ્યો હતો. એના મનમાં વિચારો હતા. એ ખુશ હતો.

બીજે દિવસે, જ્યારે મણકીબા ઘરની બહાર હતા ત્યારે ડર વગર દુર બિલાડી સામે ઉભો રહી કહેવા લાગ્યો ઃ

“અરે, બિલ્લીબેન, તમે શાને મને મારવા દોડો છો ? તમે મારા મિત્ર બનો !”

“હું બિલ્લી રાણી ! તું કોઈને ના કામનો. તું મારા ખોરાક તરીકે જ યોગ્ય છે. મિત્ર બનવાની આશાઓ છોડી દે” બિલાડીએ ગર્વ સાથે કહ્યું.

“જેવી તારી મરજી. ડોશીમાની લાકડીને હવે તું યાદ કરતી રહેજે !” ઉંદરે શાંતીથી જવાબ આપી એના ખુણામાં સંતાઇ ગયો.

રાત્રીએ મણકીબા તો ભર ઉંઘમાં હતા. બિલાડી પણ ચિંતા વગર સુઈ ગઈ હતી.

એવા સમયે, ઉંદર બહાર આવી મણકીબાના કપડામાં કાંણાઓ પાડી ફ્લોર પર આમતેમ મુકી પોતાની જગામાં જઈ સુઈ ગયો.

સવારે મણકીબા જાગ્યા. એમણે કપડા આમતેમ ફ્લોર પર જોયા…હાથમાં કપડા લેતા એણે કપડામાં પાડેલા કાંણાઓ જોયા. તરત મનમાં થયું કે આ તો આ બિલાડીનું કામ. એમણે તો લાકડી હાથમાં લીધી અને બિલાડીને મારી અને કહેવા લાગીઃ

“તને ખાવાનું આપું અને પ્રેમ કરૂ અને તું આવું કરે ? “

આટલું કહી ફરી મારવા જતી હતી ત્યારે બિલાડી મણકીબાના પગે વળગી ગઈ અને એની પૂછડી પટપટાવા લાગી. મણકીબાને ફરી દયા આવી અને એને પ્રેમથી પંપાળી.

ઘરનું કામ કરી એ દિવસે મણકીબા ઘરથી બહાર બજારમાં શાકભાજી લેવા નિકળ્યા ત્યારે બિલાડીને કહેતા ગયા” મસ્તી ધમાલ કરીશ નહી, સમજી !”

મણકીબા બહાર. અને ખુણામાંથી ઉંદર તો આજે ડર વગર બિલાડી સામે આવીને ઉભો રહ્યો અને બોલ્યો ઃ

“કેમ છો બીલ્લીબેન ? મઝામાં છો “

બીલ્લી કાંઈ ના બોલી.

થોડા સમય બાદ એ બોલી ઃ

“ભાઈ તું જીત્યો અને હું હારી. મને મારી શક્તિનું અભિમાન હતું. તને નાનો જોઈ મને થતું કે તારામાં અક્કલનો છાંટો ના હોય. એ જ મારી ભુલ હતી. હું તારી મિત્ર બની ખુશી અનુભવીશ. મને મિત્ર બનાવશે ?”

“અરે, બેન, ભુલ તો સૌની થાય. અભિમાન જ ભુલો કરાવે છે. પ્રેમ જ દુનિયામાં મુલ્યવાન ચીજ છે. જો, ડોશીમા તને પ્રેમ આપે છે તે તને ગમે છે…પ્રેમથી જ મિત્ર બની શકાય. જે અહી છે તેમાંથી તને મળ્યાનો સંતોષ છે….જે મને મળતું હતું તેથી તને કાંઈ ઓછુ પડતું ના હતું અને મને જે મળતું હતું એનો મને સંતોષ હતો. એથી બેન, આપણે બંને મિત્ર બની આ ઘરમાં જીવીશું” ઉંદરે એના હ્રદયના ભાવો દર્શાવી કહ્યું

આટલા સંવાદ બાદ, મણકીબાના ઘરમાં ખુબ શાંતી હતી. મણકીબાને અનેક કહેતા ” તમારી બિલાડી તો ખુબ પ્યારી છે.”

મણકીબા જ્યારે જ્યારે બિલાડીને પ્રેમથી રમાડતા ત્યારે એના મનમાં એના ઉંદરભાઈના વિચારો રમતા હતા.

 

વાર્તા લેખન ઃ તારીખ,જાન્યુઆરી,૨૩,૨૦૧૪                      ચંદ્રવદન

બે શબ્દો…

આજની વાર્તા એક બાળવાર્તારૂપે છે.

વાર્તાના મુખ્ય પાત્રો છે બે….એક ઉંદર અને એક બિલાડી.

સાથે ત્રીજું પાત્ર છે એક ડોશીમા યાને મણકીબા.

વાર્તામાં પ્રથમ પ્રવેશ છે ઉંદરનો.

ત્યારબાદ આવે છે બિલાડી.

જગત કહે કે “બિલાડી અને ઉંદરની તો જન્મો જન્મની દુશ્મની”.

એવા જ ભાવમાં વાર્તા શબ્દોમાં વહી રહે.

પણ,ત્યારબાદ, બે વચ્ચે “મિત્રતા”ના બીજ રોપાય.

અને અંતેમાં ફક્ત “પ્રેમ”ના દર્શન….અને,અંતે ત્રણે પાત્રો ખુશી અનુભવે છે એવું દ્રશ્ય !

આ વાર્તાનો “બોધ” છે >>>>

વેર કે શત્રુપણું  કરતા પ્રેમ અને મિત્રતાની શક્તિ બળવાન છે…કારણ કે અંતે પ્રેમનો જ વિજય છે !

આશા રહે છે સૌને આ વાર્તા ગમે.

 

ડો. ચંદ્રવદન મિસ્ત્રી.

FEW WORDS…

Today is a story about MOUSE & CAT.

Traditionally they are regarded as the ENEMIES to eachother.

In this fictional story, the circumstances lead to a MUTUAL FRIENDSHIP. The binding force is the LOVE & the destruction of the HATE.

This is a story to give the MORAL to the MANKIND that>>>>

 

HATRED leads to the DESTRUCTION while the LOVE leads to the FRIENDSHIP & TRUE HAPPINESS.

Hope you like this Post !

Dr. Chandravadan Mistry


આગળ વાંચો ...

' સ્નેહરશ્મિ ' ઝીણાભાઇ દેસાઇ ( જન્મ – 1903 – ચીખલી જિ. વલસાડ ) (April 16, 2014)

April 16th, 2014
' સ્નેહરશ્મિ ' ઝીણાભાઇ દેસાઇ ( જન્મ - 1903 – ચીખલી જિ. વલસાડ )

આત્મકથાકાર, કવિ, નવલકથાકાર, બાળસાહિત્ય, વાર્તાલેખક http://www.forsv.com/guju/index.php?s=%E0%AA%B8%E0%AB%8D%E0%AA%A8%E0%AB%87%E0%AA%B9%E0%AA%B0%E0%AA%B6%E0%AB%8D%E0%AA%AE%E0%AA%BF+ http://sureshbjani.wordpress.com/2006/07/11/sneharasmi/

April 16, 2014
આગળ વાંચો ...

film review ..Green mile

April 16th, 2014
ગ્રીન માઇલ..   કોઇ ના વાંચી શકે, પામી શકે માનવી તો વણઉકેલ્યો વેદ છે .. માનવરૂપી આ  વેદ ઉકેલવો કદી આસાન નથી હોતો. હમણાં ગ્રીન માઇલ પિકચર જોયું ત્યારે આ પંક્તિ ભીતરમાં રણઝણી રહી. ઇ.સ. 1999માં રજૂ થયેલી આ અમેરિકન … Continue reading આગળ વાંચો ...

film review ..Green mile

April 16th, 2014
ગ્રીન માઇલ..   કોઇ ના વાંચી શકે, પામી શકે માનવી તો વણઉકેલ્યો વેદ છે .. માનવરૂપી આ  વેદ ઉકેલવો કદી આસાન નથી હોતો. હમણાં ગ્રીન માઇલ પિકચર જોયું ત્યારે આ પંક્તિ ભીતરમાં રણઝણી રહી. ઇ.સ. 1999માં રજૂ થયેલી આ અમેરિકન … Continue reading આગળ વાંચો ...

આંધી

April 16th, 2014

પીળાં પાલવના છેડે; એક ગાંઠ જ્યાં બાંધી,

લાલ લીલી જાંબુડી; દિલમાં ઉઠી છે આંધી !!

_ આરતી (૧૬.૪.૨૦૧૪)


Filed under: બે શબ્દોમાં.. આગળ વાંચો ...

યાદ

April 16th, 2014

બળબળતી બપોરે………..
વંટોળિયે ચડી,
ધસમસતી આવી…………
ને
નિરાવરણ*

કરી

દિલને,

 

કંપાવી ગઈ……..
એક
મીઠી યાદ !!
…………………………………… _આરતી પરીખ (૧૬.૪.૨૦૧૪)

* આવરણ વિનાનું, ખુલ્લું, નગ્ન


Filed under: અછાંદસ આગળ વાંચો ...

દૂધપાક

April 16th, 2014

“દૂધપાક જેવાં” કહી મીઠું બોલી ગયા,

કેવું “મીઠાં વગરના” જાહેર કરી ગયા !!

_આરતી


Filed under: બે શબ્દોમાં.. આગળ વાંચો ...

કાવ્યસેતુ 131 દિવ્યાક્ષી શુક્લ

April 16th, 2014

દિવ્ય ભાસ્કર > કાવ્યસેતુ > 15 એપ્રિલ 2014

કાવ્યસેતુ – 131 લતા હિરાણી

મનની પાલખીમાં
પ્રવાસ કરતા શબ્દો
મોજ કરતાં કરતાં
પહોંચી જાય ઠેઠ
કાવ્ય-કેદારના
અદભુત યાત્રા-ધામે !….. ડૉ. દિવ્યાક્ષી શુક્લ

ડો. દિવ્યાક્ષી શુક્લની કલમ નાનાં નાનાં સ્પંદનો ઝીલતી કવિતામાં વિહર્યા કરે છે. દીર્ઘ કવિતાઓના ભારથી થાકેલાઓએ એમનો કાવ્યસંગ્રહ માણવા જેવો ખરો. જે ક્ષણની અનુભૂતિ એમની અંદર પ્રસરી એને એમ જ ઝીલી લીધી. કવિતા કરવાનો કોઇ પ્રયત્ન નથી અને છતાં મજાનું સંવેદન ઘણી જગ્યાએ ઉપસી આવે છે. આ સંગ્રહ મને ભેટ આપવા બદલ શ્રી હરીશ ખત્રીનો આભાર માનું. કવયિત્રી પોતે જ કહે છે, જુઓ..
મનની પાલખીમાં પ્રવાસ કરતા શબ્દો પહોંચી જાય ઠેઠ કાવ્ય-કેદારને અદભુત યાત્રાધામે…… આ વાતને એક ગદ્યલાઇન ગણી શકાય પણ એમાં કવયિત્રીના પોતાના શબ્દો પ્રત્યેના, પોતાની કવિતા પ્રત્યેના લગાવના ભાવો ભરપૂર વ્યક્ત થાય છે. કાવ્યત્વ વેરતા આ શબ્દોનો મનની પાલખીમાં પ્રવાસ અવિરત ચાલુ છે.. એને તો બસ મોજ કરવી છે.. આટલી વાત કહેવા માટે કવયિત્રીએ કવિતાનું સ્વરૂપ પકડ્યું છે કેમ કે એ સાધન હૈયાવગું છે પણ એનું અસલી લક્ષ્ય છે આનંદ અને માત્ર આનંદ… એટલે અત્યંત સાહજીકતાથી આ શબ્દો ઠેઠ કાવ્ય-કેદારના ધામે પહોંચી જાય છે. કાવ્ય એમના માટે કેદાર જેવું પવિત્ર યાત્રાધામ છે, અદભુત યાત્રાધામ છે અને એ કેટલી પ્રસન્ન કરી દે એવી બાબત છે !!

એમનું આવું જ બીજું ટચુકડું કાવ્ય.

અતીતની સિતાર સાથે
બંધાયેલા તાર તાદાત્મ્યના
આપોઆપ રણક્યા કરે !

ભૂતકાળ સુખદ છે કેમ કે એને સિતાર સાથે સરખાવ્યો છે. અલબત્ત સિતારમાં તો કરૂણ સ્વરો પણ ગૂંજે પરંતુ અહીં સિતારના તારમાંથી મધુર સ્વરો રણકે છે અને આપોઆપ રણકે છે. આખું પદ્ય એ ભાવને ઉપસાવે છે. જે કંઇ બન્યું છે એની સાથે મન તાદાત્મ્ય અનુભવે છે. જીવનમાં પીડા કે દુખ ન હોય એવું બને નહીં પણ અહીં કવયિત્રીને માત્ર સુખદ સ્મરણો સાથે સંકળાયેલ રહેવું ગમે છે જે સ્વભાવનું એક વિધેયાત્મક પાસું છે અને એ આવકારવા યોગ્ય છે.

જુઓ અહીં એ શું કહે છે !

ભેળી થઇ જાય સ્મરણ-તારલી
ઓચિંતી રાસે રમવાને
ખાલીખમ આકાશમાં !!…

અહીંયા પણ તમને સુખદ ભાવો જ અનુભવાશે. સ્મરણ સાથે તારલી શબ્દ જોડ્યો છે. સ્મરણ તારલીઓ ઓચિંતી ઉમટે પડે છે. સ્મરણોનું છલકાવું સહજ છે. એ મનનો વૈભવ પણ છે. અસ્તિત્વને એ ભરચક બનાવે છે તોયે મનના આકાશને ખાલીખમ બતાવ્યું છે. સ્મરણોની તો સંતાકૂકડી ચાલ્યા કરે. વર્તમાન કદાચ રળિયામળું ન પણ હોય !! પણ એવામાં યે પોઝીટીવીટી કાયમ છે. એટલે મનનું ખાલીખમ આકાશ આ તારલીઓને રાસ રમવા નિમંત્રે છે.. રાસ રમવાની ક્રિયા અતિ આનંદદાયક છે. અતીતરાગ અહીં પણ મધુરતા આલાપે છે.

અને આ રહ્યા કવયિત્રીના પરમ તરફના મનોભાવ….

યાત્રાધામ અનોખું
અંત:કરણનું !
પામે સંતુષ્ટિ યાત્રી
ઝાંખી થતાં ઝળહળતી
જગદીશની…


આગળ વાંચો ...

ના પૂછ તું – વંચિત કુકમાવાલા

April 16th, 2014

આ ચરણથી રેતના સગપણ વિષે ના પૂછ તું,
શ્વાસમાં તરતા અફાટી રણ વિષે ના પૂછ તું.

રોજ છાતી પર છલાંગો મારતા છૂંદે મને,
એ અભાવોના નીકળતા, ધણ વિષે ના પૂછ તું.

સાવ સીધા માર્ગ પર, ડગલુંય મંડાતું નથી,
ભીતરી અવઢવ અને અડચણ વિષે ના પૂછ તું.

જળ અને જળની છટાઓ લે, ગણાવું હું તને ,
પ્યાસની મારી સફળ સમજણ વિષે ના પૂછ તું.

મેં મને ધાર્યો હતો એવો ન નીકળ્યો ક્યાંય પણ,
જાત આખી જોઈ એ દર્પણ, વિષે ના પૂછ તું.

જે મળે એને હયાતીનો પૂછે છે અર્થ એ,
દોસ્ત ‘વંચિત’માં ઉછરતા જણ વિષે ના પૂછ તું.

- વંચિત કુકમાવાલા


Filed under: ગઝલ, વંચિત કુકમાવાલા Tagged: "ગઝલ" એટલે..., અડચણ, અફાટી, અવઢવ, ઉછરતા, એ અભાવોના નીકળતા, ક્યાંય પણ, ગણાવું હું તને, ગુજરાતી ગઝલ, ચરણથી, છલાંગો, છાતી, ડગલુંય મંડાતું નથી, ધાર્યો હતો, પ્યાસની, ભીતરી, મારતા છૂંદે મને, રણ વિષે ના પૂછ તું, વંચિત કુકમાવાલા, શ્વાસમાં, હયાતીનો, gujarati, gujarati gazal, gujarati poem, gujarati poetry, gujarati shayri, vanchit kukmavala આગળ વાંચો ...

અત્યંત શોકની લાગણી સાથે જણાવવાનું કે આદરણીય કનુભાઈ શાહ હવે આપણી વચ્ચે નથી.

April 15th, 2014

પ્રાર્થના-પ્રજ્ઞાબેન દાદભાવાલા

DSC_2264

અત્યંત શોકની લાગણી સાથે જણાવવાનું કે આદરણીય કનુભાઈ શાહ  હવે આપણી વચ્ચે નથી.ગઈકાલ ની રાતે હદ્યરોગના હુમલાના કારણે  પ્રભુ શરણ પામ્યા છે . એમની ખોટ સમગ્ર સમાજને વર્તાશે .– પરમાત્મા તેમના પૂણ્ય  આત્માને પરમ શાંતિ અર્પે.

એમના કાર્યને બિરદાવવા…કહીશ કે ચુપચાપ પોતાનું કાર્ય કરનાર . સાદુ અને સંસ્‍કારી જીવન જીવનારા, કનુભાઈ  નિડર, નિખાલસ અને નિ:સ્વાર્થી ગુજરાતી નાગરિક  હતા.કોઈની પણ સાચી અને સચોટ હકીકત રજુ કરતા તેઓ અચકાતા નહિ. સાથે સાથે મિતભાષી અને સદાય હસમુખા હતા.  દરેક પ્રસંગે કરૂણા તથા પરોપકારના ઉત્‍કટ ભાવ સાથે પોતાનો સઘળો વ્‍યવહાર કરનારા, સમાજના તમામ વર્ગના લોકો તેને હૈયાના ઉમળકાથી વધાવતા. સાચા શબ્દોમાં વડીલ હતા. ​

 જોડણી શુદ્ધિ અને સાહિત્‍યમાં તેમની ઊંડી સૂઝ હતી,અને એટલેજ એક જમાનામાં ખુબ જાણીતા સમાચાર પત્ર જન્મભૂમી ,મુબઈસમાચાર,જેવા અનેક સમાચાર પત્રના  – પારંગત, પાવરધા ને કુશળ પત્રકાર પ્રતિનિધિ હતા.સીલીકોન વેલીમાં રહીને પણ માદરે વતન ગુજરાતને અને ગુજરાતી ભાષાને, સાચી ​જોડણીના આગ્રહ ​દ્વારા સાચી ગુજરાતી ભાષાની ઓળખ આપવામા તેમનો ફાળો હતો. 

​કનુભાઈ બધા અમેરિકામાં વસતા ગુજરાતીઓ કહેતા કે..”ગુજરાતી ભાષાને ઘરના વડીલ પુરતી સીમિત ન રાખે” આવનાર પેઢી પણ ગુજરાતી ભાષાથી સમૃદ્ધ બને એ માટે પોતે સક્રિય પગલા રૂપે જાતે,“ડગલો” “પુસ્તક પરબ”,”ગુર્જરી સભા” ,“બેઠક”,જેવી સંસ્થાને​,સર્જકોને કલાકારોને, પ્રોત્સાહન અને માર્ગદર્શન આપતા. તેમના શબ્‍દમાં ઉત્તમ જીવનના સંસ્‍કારોના પ્રભાવી પડઘા પડતા… સમાજમાં માં રહીને તથા લોકો વચ્‍ચે ઉજળા જીવન જીવીને સહજ રીતે તથા સરળ રીતે  નગારા વગડ્યા વગર નવી પેઢીને લખવાનું અને રજુ કરવાનું પ્રોત્સાહન આપીને માતૃભાષાનો પ્રવાહ લોક સુધી પહોંચાડ્યો છે.તેમના સહકારથી “ડગલો” “શબ્દોનુંસર્જન” અને “બેઠક” અડીખમ ઊભા છે તથા તેમના અનુભવ,પ્રોત્સાહન પ્રવાહથી સમાજને સાહિત્યથી ભીંજવે છે.આથી મોટો પુરાવો બીજો કયો હોઇ શકે?.કનુભાઈનું  સમાજને આ સૌથી મોટું તથા મહત્‍વનું પ્રદાન છે.

પદ્માબેન સાથેનો તેમનો સ્‍નેહ તથા બન્‍નેનો અરસપરસનો વ્‍યવહાર આજે પણ આનંદ અને ગૌરવનો ભાવ કરાવે તેવા છે.આપણે સૌ હ્રદયપુર્વક પ્રાર્થના કરીએ કે, તેમના આત્માને પ્રભુ પરમ શાંતિ આપે .પદ્માબેનને અને પરિવારના સૌને આઘાત સહન કરવાની શક્તિ આપે એ પ્રભુને પ્રાર્થના  સહ ………..

આગળ વાંચો ...

સંત પ્રસાદ ૭ /जीवन करहु निहाल

April 15th, 2014
रागरंग भवसंग सुहाना मनगम जबतक होय, विरत कहांसे होय मन, जो जगकूप रहे डूबोय? … ६१. राग मिटै ना जग मिटे करहुक कोटि उपाय, रामरटण सब व्यर्थ यह, जीवन रहे इक हाय. … ६२. छोड छोड भवचांप, मन! रह हरिरस चकचूर, … Continue reading આગળ વાંચો ...

હનુમાન જયંતી

April 15th, 2014

hanukaka

.

 

.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

.

 

 

 

.

 

                     હનુમાન જયંતી

૧૫/૪/૨૦૧૪                         પ્રદીપ બ્રહ્મભટ્ટ

પવનપુત્ર હનુમાન,જેની જગતમાં ભક્તિમાં છે શાન
એવા રામભક્ત હનુમાન.ઉજવુ તેમની જયંતી આજ
………..બોલો જય જય શ્રી હનુમાન,બોલો મહાવીર હનુમાન.
ભજન ભક્તિનો સંગ એવો,ના જગતમાં કોઇનો એવો
શ્રધ્ધા રાખીને પર્વત લીધો,શ્રી લક્ષ્મણજીને જીવ દીધો
પામીકૃપા શ્રી રામની,માતા સીતાજીનો પ્રેમ પણ લીધો
સિંદુરનો સહવાસ મેળવી,મર્દાનગીની જ્યોત જગેદીધી
………..એવા મહાવીર હનુમાન,બોલો જય જય શ્રી હનુમાન.
જન્મદીનનો લ્હાવો એવો,ગદા લઈને જગતમાં એ ઘુમે
પામે પ્રેમ પરમાત્માનો એ એવો,અજબ શક્તિને એચુમે
ૐ નમો હનુમંતાય નમઃથી,ઉજ્વળ રાહ જીવને છેદીધી
મુક્તિ માર્ગની નિર્મળ કેડીએ,સ્વર્ગની સીડી સૌને દીધી
……….એવા મહાવીર હનુમાન,બોલો જય જય શ્રી હનુમાન.

====================================


Filed under: પ્રાસંગિક કાવ્યો આગળ વાંચો ...

પ્રસન્ન રહેવાના સરળ રસ્તા.. – હર્ષદ દવે

April 15th, 2014
મનની શાંતિ અને પ્રસન્નતા ઉછીની મળતી નથી. તે ધનદોલતથી ખરીદી શકાતી નથી. પોતાને કે બીજા કોઈને છેતરીને પ્રસન્નતા પામી શકાતી નથી. મનમાં દુર્ભાવના અને છળકપટ હોય તેનું ચિત્ત શાંત કે પ્રસન્ન ન હોઈ શકે. પ્રસન્નતાના પુષ્પો તો સુખ, શાંતિ અને સ્વસ્થતાના બાગમાં જ ખીલે. સહુને પ્રસન્નતા મળે તેવું કાંઇક કરવું જોઈએ. 'વસુધૈવ કુટુમ્બકમ'ની ભાવના વિકસાવી શકાય. સુખી થવાનો ઈજારો કોઈ પાસે નથી. પરંતુ જો તમે પ્રામાણિકપણે, નિખાલસપણે, અહીં કહેલી બાબતો પર વિચાર કરી યથાશક્તિ તેનાં પર અમલ કરશો તો સુખ-શાંતિ તમારા હૃદયમાં જરૂર આવી વસશે. ત્યારે તમે સુખ-શાંતિ અને પ્રસન્નતાના સરોવરમાં તરી શકશો અને આહ્લાદક શીતળતા અનુભવી શકશો. તો તમે જીવનનો સાચો, પરમ આનંદ અનુભવશો અને પ્રકૃતિ સાથે તાદાત્મ્ય પણ કેળવી શકશો. તમને પ્રસન્ન થતાં તમારા સિવાય કોઈ અટકાવી નહીં શકે એ અભય વચન છે! આગળ વાંચો ...